Касе донад ки ҳар байташ ба девон мезанад паҳлу

کسی داند که هر بیتش به دیوان می‌زند پهلو

Ки ин матлаъ ба он ҳасан ба сомон мезанад паҳлу

که این مطلع به آن حسن به سامان می‌زند پهلو

Шаби ҳиҷрони сифед аз гиря шудгар дида , хандонам

شب هجران سفید از گریه شد گر دیده، خندانم

Ки чашми ман ба субҳ покдомон мезанад паҳлу

که چشم من به صبح پاکدامان می‌زند پهلو

Хск дар дида аз маҳрӯмии шох гулӣ дорам

خسک در دیده از محرومی شاخ گلی دارم

Ки хори раҳгузор ӯ ба мижгон мезанад паҳлу

که خار رهگذار او به مژگان می‌زند پهلو

Ба шаҳд омехт заҳри оғиштаи коми ман зи дашномаш

به شهد آمیخت زهر آغشته کام من ز دشنامش

Итоби талх ӯ бар шкрстон мезанад паҳлу

عتاب تلخ او بر شکّرستان می‌زند پهلو

Ба хӯни ғалтидаи шамшери шухиҳои мижгонам

به خون غلتیده شمشیر شوخی‌های مژگانم

Кафи хокам ба бозиҳои Тифлон мезанад паҳлу

کف خاکم به بازی‌های طفلان می‌زند پهلو

Касе каз завқ , дандон бар ҷигар афшурда ме донад

کسی کز ذوق، دندان بر جگر افشرده می‌داند

Ки лухти дил ба неъматҳои алвон мезанад паҳлу

که لخت دل به نعمت‌های الوان می‌زند پهلو

Қиёмат хост чун банди қабои нози вокрдӣ

قیامت خاست چون بند قبای ناز واکردی

Ба субҳи маҳшари он чок гиребон мезанад паҳлу

به صبح محشر آن چاک گریبان می‌زند پهلو

Баҳори ишқи маҷнӯни ҳасани Лайлӣ дар бағал дорад

بهار عشق مجنون حسن لیلی در بغل دارد

Ба гесуии ту оҳи сунбул афшон мезанад паҳлу

به گیسوی تو آه سنبل‌افشان می‌زند پهلو

Ҳазин , аз он ақиқ кам сухан дорам лаби хушкӣ

حزین ، از آن عقیق کم سخن دارم لب خشکی

Даҳон ӯ ба айш тангдастон мезанад паҳлу

دهان او به عیش تنگدستان می‌زند پهلو