Ман дар миён набудам , дил буду ёр ҳар ду

من در میان نبودم، دل بود و یار هر دو

Аз бихўдӣ ба шукрами вази рӯзгор ҳар ду

از بیخودی به شکرم وز روزگار هر دو

Гар пардаи санҷи ишқӣ , бигушоӣ гӯш ва бишинав

گر پرده سنج عشقی، بگشای گوش و بشنو

Гӯйанд як аноолҳқ , Мансуру дор ҳар ду

گویند یک اناالحق، منصور و دار هر دو

Ҷурм накарда мо , то кӣ итоб дорад ?

جرم نکرده ما، تا کی عتاب دارد؟

Иксў кунем акнӯн , моиему ёр ҳар ду

یکسو کنیم اکنون، ماییم و یار هر دو

Аз саркашӣ накардӣ , якбори ранҷаи мо ро

از سرکشی نکردی، یکبار رنجه ما را

То шуд сифеди чашмам дар интизор ҳар ду

تا شد سفید چشمم در انتظار هر دو

Омад зи тарафи Кувайт , субҳи азали насимӣ

آمد ز طرف کویت، صبح ازل نسیمی

Буии туро гирифтем , моу баҳор ҳар ду

بوی تو را گرفتیم، ما و بهار هر دو

Киштии шкстгоним дар вартае ки дорад

کشتی شکستگانیم در ورطه ای که دارد

Тӯфон беқарорӣ , баҳру канор ҳар ду

طوفان بی قراری، بحر و کنار هر دو

Зинсон ки аз тағофули гӯш гуласт сангин

زینسان که از تغافل گوش گل است سنگین

Як парда месарояд зоғ ва ҳазор ҳар ду

یک پرده می سراید زاغ و هزار هر دو

Аз зулфи ёри дигар , кӣ уқда май кушояд ?

از زلف یار دیگر،کی عقده می گشاید؟

Дасту дилӣ ки рафта , моро зи кор ҳар ду

دست و دلی که رفته، ما را ز کار هر دو

Огаҳи ҳазини бедил аз ҳоли ҳасан ва ишқ аст

آگه حزین بیدل از حال حسن و عشق است

Доранд булбулу гул , як хорхор ҳар ду

دارند بلبل و گل، یک خارخار هر دو