Доғанд , зи рухсори ту эй рашки чаман ҳо
داغند، ز رخسار تو ای رشک چمنها
Чун лола , шаҳидон ба самани зори кафан ҳо
چون لاله، شهیدان به سمنزار کفنها
Аз шарм , садафро ба даҳон меҳр хамӯшӣ сет
از شرم، صدف را به دهان مهر خموشی ست
То шуд садафи гавҳари номи ту , даҳан ҳо
تا شد صدف گوهر نام تو، دهنها
Хӯн дар ҷигари нофаи дил чун нашавад хушк ?
خون در جگر نافهٔ دل چون نشود خشک؟
Дар ҳар шикани зулфи ту афтодаи хутан ҳо
در هر شکن زلف تو افتاده ختنها
Бо чошнии лиззати зиндон ғамат рафт
با چاشنی لذت زندان غمت رفت
Аз хотири Юсуфи сафатон , ёди ватан ҳо
از خاطر یوسف صفتان، یاد وطنها
Нагузошт ба ҷои оташи ишқи ту сапандӣ
نگذاشت به جا آتش عشق تو سپندی
Ман мондаам аз сӯхтаи ҷонҳо тан танҳо
من ماندهام از سوختهجانها تن تنها
Дорад лаби хомӯш , ҳам оғӯшии маънӣ
دارد لب خاموش، همآغوشی معنی
Бар чеҳраи андеша ниқобаст сухан ҳо
بر چهرهٔ اندیشه نقاب است سخنها
Дар хок , ҳазини ёди ақиқи лаб ӯ барад
در خاک، حزین یاد عقیق لب او برد
Гирди сари ин хок шавад , хӯни Яман ҳо
گرد سر این خاک شود، خون یمنها