Рангинӣ дукон шавад он чашми сияҳ ро

رنگینی دکّان شود آن چشم سیه را

Аз хӯнам агар ғоза диҳад , теғи нигаҳ ро

از خونم اگر غازه دهد، تیغ نگه را

Он ғолияи гавани хол , надонам ба чаҳ тақсир

آن غالیه گون خال، ندانم به چه تقصیر

Дар нил кашад ахтари ин бахти сияҳро ?

در نیل کشد اختر این بخت سیه را؟

Як ташнаи ҷигарро ба занхдони ту раҳ нест

یک تشنه جگر را به زنخدان تو ره نیست

Хизри хат сабзаст ки дорад сар чаҳ ро

خضر خط سبز است که دارد سر چه را

Имрӯзи замин , зери паии лашкар ҳасан аст

امروز زمین، زیر پی لشکر حسن است

Бар тараф биногваш бибин гирди сипаҳ ро

بر طرف بناگوش ببین گرد سپه را

Пои талабам , обила Фрсўд нагардад

پای طلبم، آبله فرسود نگردد

Наздик кунад лағзиш агар , даврии раҳ ро

نزدیک کند لغزش اگر، دوری ره را

Аз чашмаи хуршеди лабӣ тар натавон кард

از چشمهٔ خورشید لبی تر نتوان کرد

Миннат , клФандӯд намояди рухи ма ро

منّت، کلف اندود نماید رخ مه را

Хуши дӯзахи нақдии сети ҳазин , оташи хиҷлат

خوش دوزخ نقدی ست حزین ، آتش خجلت

Гирам ки ба рӯй ту наёранд гунаҳ ро

گیرم که به روی تو نیارند گنه را