Дӯшин чу шафақ будам , хӯни ҷигари олӯда

دوشین چو شفق بودم، خون جگر آلوده

Кони моҳ ба шаҳр омад , гирди сафари олӯда

کان ماه به شهر آمد، گرد سفر آلوده

Аз хайли тамошое , гардиши ҳашарии пӯён

از خیل تماشایی، گردش حشری پویان

Ойӣнаи рухсораш , нури назари олӯда

آیینهٔ رخسارش، نور نظر آلوده

Гирди хати мишкӣнаш , чун кӯҳли сулаймонӣ

گرد خط مشکینش، چون کحل سلیمانی

Холи лаби нўшинш , мӯри шукри олӯда

خال لب نوشینش، مور شکر آلوده

Гулранги зи тоб май , рухсори самани фомаш

گلرنگ ز تاب می، رخسار سمن فامش

Вази ршҳи гулоби хуй , домон ва бар олӯда

وز رشح گلاب خوی، دامان و بر آلوده

Дар хӯни ғами ошомон , домани чўгли оғишта

در خون غم آشامان، دامن چوگل آغشته

Вази соф май лаълӣ , ёқӯттар олӯда

وز صاف می لعلی، یاقوت تر آلوده

Дар нофа ҳар ҷаъдаш , чину хутании пинҳон

در نافهٔ هر جعدش، چین و ختنی پنهان

Дар ғолияи гесу , сар то камари олӯда

در غالیهٔ گیسو، سر تا کمر آلوده

Будам зи таби ҳиҷрон , афтода ба роҳ ӯ

بودم ز تب هجران، افتاده به راه او

Доғами ҷигари афшурда , ашками шарари олӯда

داغم جگر افشرده، اشکم شرر آلوده

Афрошт ба болинам , шамшоди хиромон ро

افراشت به بالینم، شمشاد خرامان را

Ногуҳи зи дилам сар зад оҳии асари олӯда

ناگه ز دلم سر زد آهی اثر آلوده

Бинишаст вгрФти он ма , аз меҳр дар оғӯшам

بنشست وگرفت آن مه، از مهر در آغوشم

Чун нақш қадам будам , хоки гузари олӯда

چون نقش قدم بودم، خاک گذر آلوده

Аз ашки фурӯи шастам , андоми ғубори огӣн

از اشک فرو شستم، اندام غبار آگین

Каз ман нашавад ногуҳ , он дӯшу бролўдаҳ

کز من نشود ناگه، آن دوش و برآلوده

Дид аз шаби ҳиҷри худ , чун гиря ӣ талхам ро

دید از شب هجر خود، چون گریه ی تلخم را

Багушӯд ба дилдорӣ , лаъли шукри олӯда

بگشود به دلداری، لعل شکر آلوده

Гуфто ки назар бигушо , бар зулфу биногвашам

گفتا که نظر بگشا، بر زلف و بناگوشم

Гар зонка ндидстӣ , шоми саҳари олӯда

گر زانکه ندیدستی، شام سحر آلوده

Аз шукри ҷафои мо , ком ар накунӣ ширин

از شکر جفای ما، کام ار نکنی شیرین

Аз шиква макун борӣ , лабро дигар олӯда

از شکوه مکن باری، لب را دگر آلوده

Гуфтам ки ғамин мапаснд имрӯзи ҳазинат ро

گفتم که غمین مپسند امروز حزینت را

Фардост ки аз хунаши девор ва дар олӯда

فرداست که از خونش دیوار و در آلوده