Бар ҳар замин ки ҷилва кунӣ осмон кунӣ

بر هر زمین که جلوه کنی آسمان کنی

Май зибдт ки ноз ба кун ва макон кунӣ

می زیبدت که ناز به کون و مکان کنی

Ин лутфи ҷилвае ки зи сарви ту дида ам

این لطف جلوه ای که ز سرو تو دیده ام

Бар хок агар гузар фиканӣ парниён кунӣ

بر خاک اگر گذر فکنی پرنیان کنی

Ҳар ҷои гушойӣ аз паии дили зулфи пуршикан

هر جا گشایی از پی دل زلف پرشکن

Мурғони сидраро ҳама беошён кунӣ

مرغان سدره را همه بی آشیان کنی

Мишкӣн шавад ғизоли нигоҳат ба як назар

مشکین شود غزال نگاهت به یک نظر

эй коши ҷайби бахти марои серума дон кунӣ

ای کاش جیب بخت مرا سرمه دان کنی

эй андалеб бо ту марои ҳақ суҳбат аст

ای عندلیب با تو مرا حقّ صحبت است

Хоҳам ки хоки турбати мо гул фишон кунӣ

خواهم که خاک تربت ما گل فشان کنی

Дуздад ба коми хеши забон , шамъи анҷуман

دزدد به کام خویش زبان، شمع انجمن

Ҳар ҷо ки шарҳи қиссаи сӯз ниҳон кунӣ

هر جا که شرح قصّهٔ سوز نهان کنی

Гардад тарози домани дашти ҷунуни ҳазин

گردد طراز دامن دشت جنون حزین

Хунобае ки аз раги мижгон равон кунӣ

خونابه ای که از رگ مژگان روان کنی