Кашидӣ теғу соғар , гаштии оташ , гуфтем чунӣ

کشیدی تیغ و ساغر، گشتی آتش، گفتیم چونی

Сарати гирдам чаҳ сонам ? зиндагиро ташнаи хӯнӣ

سرت گردم چه سانم؟ زندگی را تشنهٔ خونی

Агар хоҳӣ бигӯ то остин аз пеш бурдорам

اگر خواهی بگو تا آستین از پیش بردارم

Ки дар ҳар дида дорам аз фироқат равад Ҷайҳунӣ

که در هر دیده دارم از فراقت رود جیحونی

Ба ҷайби қосиди ашкӣ , ба сад ҳасрат равон кардам

به جیب قاصد اشکی، به صد حسرت روان کردم

Ба Кувайти номаи лухти дилӣ , аз шикваи машҳунӣ

به کویت نامهٔ لخت دلی، از شکوه مشحونی

Мазори ошиқонро мотам афрӯзӣ наме бошад

مزار عاشقان را ماتم افروزی نمی باشد

Магари гесу парешон карда бошад беди маҷнӯнӣ

مگر گیسو پریشان کرده باشد بید مجنونی

На мастам мӯҳтасиб бигзор аз худ бехабар бошам

نه مستم محتسب بگذار از خود بی خبر باشم

Ки ман ғофили нигоҳӣ дидаам аз чашми мигўнӣ

که من غافل نگاهی دیده ام از چشم میگونی

Ба роҳат ҳар қадами чашмии гарав , гӯшӣ раҳин дорам

به راهت هر قدم چشمی گرو، گوشی رهین دارم

Агар бонг дарое нест золим , гирди ҳомӯнӣ

اگر بانگ درایی نیست ظالم، گرد هامونی

На кори чашм пуркораст , аз ҳар шева ме ояд

نه کار چشم پرکار است، از هر شیوه می آید

намехоҳад шикори ваҳшии дил , саҳару афсунӣ

نمی خواهد شکار وحشی دل، سحر و افسونی

Биёи соқӣ чу хишт хам барафкан сақфи мино ро

بیا ساقی چو خشت خم برافکن سقف مینا را

Ки дил май резад аз хокистари худ тарҳи гардунӣ

که دل می ریزد از خاکستر خود طرح گردونی

Балои дил на қомат , ҷилва нозаст ошиқ ро

بلای دل نه قامت، جلوهٔ ناز است عاشق را

Тзрўӣ май сурӯди ин нағмаро бо сарви мавзунӣ

تذروی می سرود این نغمه را با سرو موزونی

Ба коми дил ба умеди ҷафои чашм вафо дорам

به کام دل به امّید جفا چشم وفا دارم

Азони баргаштаи мижгон эй дариғо бахти ворунӣ

ازآن برگشته مژگان ای دریغا بخت وارونی

Куҷо гардад наҳанги баҳри паймои қатраи майдонаш

کجا گردد نهنگ بحر پیما قطره میدانش

Дил диўнаҳамро , сина бояд бар маҷнӯнӣ

دل دیونه ام را، سینه باید برّ مجنونی

Хати сабзӣ сет дорад лаъли ҷонони зери лаби пинҳон

خط سبزی ست دارد لعل جانان زیر لب پنهان

Надорад бесухан , рангинтар аз ваии ҳасан , мазмунӣ

ندارد بی سخن، رنگین تر از وی حسن، مضمونی

Дили майхонаи гирди ман ҳазин аз қаҳва накушояд

دل میخانه گرد من حزین از قهوه نگشاید

Чаҳ кайфият диҳад дрёкшонро ҳуби афюнӣ ?

چه کیفیّت دهد دریاکشان را حب افیونی؟