Чу чашми оинаи ҳайронам аз ҷамол касе

چو چشم آینه حیرانم از جمال کسی

Парӣ ба шиша дил дорам аз хаёл касе

پری به شیشهٔ دل دارم از خیال کسی

Дарин чаман ба гулу лола нозҳо дорам

درین چمن به گل و لاله نازها دارم

Ки хӯни ман чу ҳино , гашта поймол касе

که خون من چو حنا، گشته پایمال کسی

намешавад накунад ҷилва , ҳасан бе парво

نمی شود نکند جلوه، حسن بی پروا

Чаҳ шуд ки оина обаст аз инфеъол касе

چه شد که آینه آب است از انفعال کسی

Ҷаҳонёни паии расвои ҳманди тамом

جهانیان پی رسوایی همند تمام

Худо кунад ки напурсад касе зи ҳол касе

خدا کند که نپرسد کسی ز حال کسی

Ба соғари дили оташи мизоҷ май резад

به ساغر دل آتش مزاج می ریزد

Шароби шуъла ҳал карда , ранги ол касе

شراب شعلهٔ حل کرده، رنگ آل کسی

Фалаки зи ҳалқа ба гӯашони амр мо гардад

فلک ز حلقه به گوشان امر ما گردد

Ба як киришмаи абрӯӣ чун ҳилол касе

به یک کرشمهٔ ابروی چون هلال کسی

Чаҳ ҷилвааст ки чун сояи коиноти ҳазин

چه جلوه است که چون سایه کاینات حزین

Фитода дар қадами нозанини ниҳол касе ?

فتاده در قدم نازنین نهال کسی؟