Зон нури дида , шуд мижа хӯн фишон тиҳӣ

زان نور دیده، شد مژهٔ خون فشان تهی

Аз тоир мурод мабод ошёни тиҳӣ

از طایر مراد مباد آشیان تهی

Рашк муҳаббатам нагузорад нафаси кашам

رشک محبتم نگذارد نفس کشم

Дил аз ҳадиси шавқ парасту забони тиҳӣ

دل از حدیث شوق پر است و زبان تهی

Тарсам равад зи ёди ту якбораи номи мо

ترسم رَوَد زِ یاد تو یکباره نام ما

Азкин мо макун дили номеҳрбони тиҳӣ

ازکین ما مکن دل نامهربان تهی

Хуш зоҳиранд зоҳид бемағзу ҷўзи пуч

خوش ظاهرند زاهد بی مغز و جوزِ پوچ

Беруни пар аз фиреб , валикини миёни тиҳӣ

بیرون پر از فریب، ولیکن میان تهی

Соқии биё ба як ду сабуи даст мо бигир

ساقی بیا به یک دو سبو دست ما بگیر

Дорем соғарӣ , чу кафи ошиқони тиҳӣ

داریم ساغری، چو کف عاشقان تهی

Неро наво намонаду ҷарасро садо гирифт

نی را نوا نماند و جرس را صدا گرفت

Моро нашуд зи нолаи ҳазин , устихони тиҳӣ

ما را نشد ز ناله حزین ، استخوان تهی