эй каъбаи ҷон аз ту килисои фарангӣ

ای کعبهٔ جان از تو کلیسای فرنگی

Бе ёди ту дилро ду ҷаҳони синаи танагӣ

بی یاد تو دل را دو جهان سینهٔ تنگی

Ҷони дида аз он наргиси айёри фиребӣ

جان دیده از آن نرگس عیار فریبی

Дили хӯрда аз он ғамзаи хунхори хадангӣ

دل خورده از آن غمزهٔ خونخوار خدنگی

Дерии сет ки шармандаам аз сбҳаҳ , чаҳ созам ?

دیری ست که شرمنده ام از سبحه، چه سازم؟

Зуннор ба чангӣ буд , он турра ба чангӣ

زنّار به چنگی بود، آن طرّه به چنگی

Як замзама дар пардаи гушойии сети валикин

یک زمزمه در پرده گشایی ست ولیکن

Дили нағма ба рангӣ зад вноқўс ба рангӣ

دل نغمه به رنگی زد وناقوس به رنگی

Гавҳар ба ду каф май даҳуму нохун он нест

گوهر به دو کف می دهم و ناخن آن نیست

Каз сина маъдан бихарошам раги сангӣ

کز سینهٔ معدن بخراشم رگ سنگی

Аз ишқи пурошӯб маҳоласт наҷотам

از عشق پرآشوب محال است نجاتم

Ҳар қатраи дарин баҳр буд коми наҳангӣ

هر قطره درین بحر بود کام نهنگی

Расвои ҷовиди ҳазин ар талабади ишқ

رسوایی جاوید حزین ار طلبد عشق

Сад номи накӯи бод ба гирди сари нанагӣ

صد نام نکو باد به گرد سر ننگی