зи ковуши мижа ӣ шӯхи оташини хуӣ

ز کاوش مژه ى شوخ آتشین خویی

Ба сина ҳар гули доғии сети чашми оҳӯе

به سینه هر گل داغی ست چشم آهویی

Пиёла май кашами имшаб ба тоқи абрӯе

پیاله می کشم امشب به طاق ابرویی

Сабуи кашони хароботи ишқро ҳўиӣ

سبو کشان خرابات عشق را هویی

зи хӯни дидаи даҳуми оби кӯҳу саҳро ро

ز خون دیده دهم آب کوه و صحرا را

Ба ёди лолаи рухсори ошнои рӯе

به یاد لالهٔ رخسار آشنا رویی

Ба шоми ҳиҷри марои завқи ашку оҳ бас аст

به شام هجر مرا ذوق اشک و آه بس است

Чу шамъ , шаб нагузорам ба хоки паҳлуе

چو شمع، شب نگذارم به خاک پهلویی

Аҷал ба дод зи ҷон сиргштгон нарасед

اجل به داد ز جان سیرگشتگان نرسید

Магар баланд кунад ишқи дасту бозуе

مگر بلند کند عشق دست و بازویی

Ба ин хушем ки фориғи зи нанг сомон аст

به این خوشیم که فارغ ز ننگ سامان است

Сиррӣ ки дар ғам ишқаст вақфи зонуе

سری که در غم عشق است وقفِ زانویی

Аз он ба тирагии бахти хеш май нозам

از آن به تیرگی بخت خویش می نازم

Ки нисбатӣ будаш бо саводи гесуе

که نسبتی بودش با سواد گیسویی

зи ҳуши баради ҷаҳонро фасонаи ту ҳазин

ز هوش برد جهان را فسانهٔ تو حزین

Шабати дароз ба савдои зулфи ҷодуӣ

شبت دراز به سودای زلف جادویی