Чаро азшоми зулфи он субҳи тобон бар наме оре ?

چرا ازشام زلف آن صبح تابان بر نمی آری؟

Дамор аз рӯзгори куфру имони барнамеи оре ?

دمار از روزگار کفر و ایمان برنمی آری؟

Намесозӣ чаро озод , аз қайди худии моро ?

نمی سازی چرا آزاد، از قید خودی ما را؟

Дил аз умеду бими васлу ҳиҷрони барнамеи оре

دل از امّید و بیم وصل و هجران برنمی آری

зи чашмат , мавҷ бе парвои нигоҳӣ , барнамеи хезад

ز چشمت، موج بی پروا نگاهی، برنمی خیزد

Чаҳ дидӣ каз ниёами ин теғи урёни барнамеи оре ?

چه دیدی کز نیام این تیغ عریان برنمی آری؟

Наме сӯзӣ ба хоки ноМуродӣ , тухми умедӣ

نمی سوزی به خاک نامرادی، تخم امّیدی

Ки дӯд аз хирманам , эй барқи ҷавлон , барнамеи оре

که دود از خرمنم، ای برق جولان، برنمی آری

Ба шукри ханда , нагушойӣ лаби захми асирон ро

به شکر خنده، نگشایی لب زخم اسیران را

Ки шӯри маҳшар аз хоки шаҳидони барнамеи оре

که شور محشر از خاک شهیدان برنمی آری

Ду рӯзии мондаи боқии соқӣ , айёми баҳорон ро

دو روزی مانده باقی ساقی، ایام بهاران را

зи қайд тавбаам токӣ , пушаймони барнамеи оре ?

ز قید توبه ام تاکی، پشیمان برنمی آری؟

Шаб васласт эй дил , аз ҷамолаши дида равшан кун

شب وصل است ای دل، از جمالش دیده روشن کن

Сиррӣ чун шамъ , то кӣ аз гиребон бар наме оре ?

سری چون شمع، تا کی از گریبان بر نمی آری؟

Наме бахшеи кушод , аз шаст бе бокӣ , нигоҳӣ ро

نمی بخشی گشاد، از شست بی باکی، نگاهی را

Ки оҳӣ аз дили габру мусулмони барнамеи оре

که آهی از دل گبر و مسلمان برنمی آری

Ҳазин аз куҳнаи дайри ҷисм , ҷонро , хаймаи беруни зан

حزین از کهنه دیر جسم، جان را، خیمه بیرون زن

Чаро ин каъбаро аз коФрстони барнамеи оре ?

چرا این کعبه را از کافرستان برنمی آری؟