Тўкзи рухи шамъи тавру чашми ҷон , нур назар бошӣ

توکز رخ شمع طور و چشم جان، نور نظر باشی

Чаҳ хоҳад шуд сарати гирдам , шаби моро саҳар бошӣ ?

چه خواهد شد سرت گردم، شب ما را سحر باشی؟

Ду олам аз фурӯғ рӯй ӯ , як чашм бино шуд

دو عالم از فروغ روی او، یک چشم بینا شد

Набинӣ рӯй ҳиҷронро , агар соҳиб назар бошӣ

نبینی روی هجران را، اگر صاحب نظر باشی

Сурӯши мақдам ҷонон расед , аз боли парвозат

سروش مقدم جانان رسید، از بال پروازت

Маро эй ҳудҳуди ҷон зинда кардӣ , хуш хабар бош

مرا ای هدهد جان زنده کردی، خوش خبر باش

Бро аз худ , фазои бихўдиро ҳам тамошо кун

برآ از خود، فضای بیخودی را هم تماشا کن

Чаро чун барқ , дрқиди ҳаёт мухтасар бошӣ ?

چرا چون برق، درقید حیات مختصر باشی؟

Сар пое бизан мастона , сомони ду олам ро

سَرِ پایی بزن مستانه، سامان دو عالم را

Чаро аз фикри сандал , дар хумор дардисар бошӣ ?

چرا از فکر صندل، در خمار دردسر باشی؟

Парешоне буд мавҷи хатар , пуршӯри дарё ро

پریشانی بود موج خطر، پرشور دریا را

Кунӣ гирдоваригар қатраи худро , гуҳар бошӣ

کنی گردآوری گر قطرهٔ خود را، گهر باشی

Ҳазин , афшодани доман , надорад ин қадари корӣ

حزین ، افشاندن دامن، ندارد این قدر کاری

Барои хурдаи ҷон , чанд ларзон , чун шарар бошӣ ?

برای خردهٔ جان، چند لرزان، چون شرر باشی؟