Набарди ҷилваи гули ҷониби гулзори маро

نبرد جلوهٔ گل جانب گلزار مرا

Май баради нолаи мурғони гирифтори маро

می برد نالهٔ مرغان گرفتار مرا

Бас ки дар пои гулии шаби ҳама шаб нолидам

بس که در پای گلی شب همه شب نالیدم

Хӯн дил мечакад аз ғунчаи минқори маро

خون دل می چکد از غنچهٔ منقار مرا

Бардаи дилроу сари ғорат имон дорад

برده دل را و سر غارت ایمان دارد

Нигаҳи шӯх ту оварда ба зинҳори маро

نگه شوخ تو آورده به زنهار مرا

Буд оё ки шабии боз ба хобаши байнам ?

بود آیا که شبی باز به خوابش بینم؟

Шамъ болин шавад , ин давлати бедори маро

شمع بالین شود، این دولت بیدار مرا

Сари ҳам базмӣ хуршед надорам чу Масеҳ

سر هم بزمی خورشید ندارم چو مسیح

Бигзоред дар ин сояи девори маро

بگذارید در این سایهٔ دیوار مرا

Абр ҳаргиз накунад домани дарёи холӣ

ابر هرگز نکند دامن دریا خالی

Дил куҷо мешавад аз гиряи сбкбори маро ?

دل کجا می شود از گریه سبکبار مرا؟

Бас ки абнои замони ҷумлаи ?дании тбъоннд

بس که ابنای زمان جمله دنی طبعانند

Аз баҳо мефиканд , ҷӯши харидори маро

از بها می فکند، جوش خریدار مرا

Афъии нарми намо , душман ҷонаст ҳазин

افعی نرم نما، دشمن جان است حزین

Ҳазари афзӯн буд аз мардуми ҳамвори маро

حذر افزون بود از مردم هموار مرا