Чу Фарҳод ар ба теғи бесутуни мардонаи овезӣ

چو فرهاد ار به تیغ بیستون مردانه آویزی

з бетобӣ , ба барқи теша , чун парвонаи овезӣ

ز بی تابی، به برق تیشه، چون پروانه آویزی

Ба ҷонбозӣ агар чун кӯҳкан , ширин шавад комат

به جانبازی اگر چون کوهکن، شیرین شود کامت

Ба ширинии ҷони хеш , кӣ тифлонаи овезӣ ?

به شیرینی جان خویش،کی طفلانه آویزی؟

Сабки рӯҳона аз хешати барадгар нолаи булбул

سبک روحانه از خویشت برد گر نالهٔ بلبل

Чу буии гул , ба домони сабо , мастонаи овезӣ

چو بوی گل، به دامان صبا، مستانه آویزی

Кунишату каъбаро қандилу ноқавс аз равоқ уфтад

کنشت و کعبه را قندیل و ناقوس از رواق افتد

Диламрогар ба тоқи абрӯии бтхонаҳи овезӣ

دلم را گر به طاق ابروی بتخانه آویزی

Буруни ор аз шумори пораҳои дили сиррӣ чун ман

برون آر از شمار پاره های دل سری چون من

Чаро зоҳид ба гардани сбҳаҳи сад донаи овезӣ ?

چرا زاهد به گردن سبحهٔ صد دانه آویزی؟

Дарин раҳгар май равшан , чароғати пеш по дорад

درین ره گر می روشن، چراغت پیش پا دارد

Асо бигзорӣ ва дар лағзиши мастонаи овезӣ

عصا بگذاری و در لغزش مستانه آویزی

Ба нақд ҷон харидоранд дарди ишқро мардон

به نقد جان خریدارند درد عشق را مردان

Ба дармон то ба кӣ , бедард ! номардонаи овезӣ ?

به درمان تا به کی، بی درد! نامردانه آویزی؟

Дил бедард агар хоҳӣ , хурӯш нола ам бишинав

دل بی درد اگر خواهی، خروش ناله ام بشنو

Чу ғифлати пешагон то кӣ ба ҳар афсонаи овезӣ ?

چو غفلت پیشگان تا کی به هر افسانه آویزی؟

Васият бо ту эй пери харобот Муғон дорам

وصیت با تو ای پیر خرابات مغان دارم

Пас аз ман хирқаамро бар дар майхонаи овезӣ

پس از من خرقه ام را بر در میخانه آویزی

Мукофотӣ надорад душманӣ аз дӯстии беҳтар

مکافاتی ندارد دشمنی از دوستی بهتر

Ту бепарво чаро бо дӯстони хасмонаи овезӣ ?

تو بی پروا چرا با دوستان خصمانه آویزی؟

Агар доне чаҳ миқдор аз ғами ҳиҷрони парешонам

اگر دانی چه مقدار از غم هجران پریشانم

Ба оли зулф , ин дили сад чокро , чун шонаи овезӣ

به آل زلف، این دل صد چاک را، چون شانه آویزی

зи ноз аз чашми шӯхат гар науфтад ашки ғалтонам

ز ناز از چشم شوخت گر نیفتد اشک غلتانم

Чу ман бар тори мижгони худ , ин дурдонаи овезӣ

چو من بر تار مژگان خود، این دردانه آویزی

Ба ёдат ояд оё дасти дурафтодаи ошиқ

به یادت آید آیا دست دورافتادهٔ عاشق

Ба домони худ , он рӯзӣ ки бе тобонаи овезӣ ?

به دامان خود، آن روزی که بی تابانه آویزی؟

Ба майдонӣ ки гардад ҷилваи нозати шкороФкн

به میدانی که گردد جلوهٔ نازت شکارافکن

Сари хуршед бар фитрок , бе боконаи овезӣ

سر خورشید بر فتراک، بی باکانه آویزی

Дилами шӯридаи зулф парешонаст , май бояд

دلم شوریدهٔ زلف پریشان است، می باید

Ки ин занҷирро , бргрдни девонаи овезӣ

که این زنجیر را، برگردن دیوانه آویزی

Агар бинии ҳазини имшаб , ки дар соғар чаҳ ме дорам

اگر بینی حزین امشب، که در ساغر چه می دارم

Гузорӣ сбҳаҳро аз даст ва дар паймонаи овезӣ

گذاری سبحه را از دست و در پیمانه آویزی