Хотир аз дардисари биҳдаҳ озода кунӣ

خاطر از دردسر بیهده آزاده کنی

Сар агар дар раҳи риндони дил афтода кунӣ

سر اگر در ره رندان دل افتاده کنی

Лавҳати охири аҷал аз нақши худӣ сода кунад

لوحت آخر اجل از نقش خودی ساده کند

Ҳолиё маслиҳат онаст ки худ сода кунӣ

حالیا مصلحت آن است که خود ساده کنی

Ҳамчу гул меравад аз каф ба насимӣ , ҳушдор

همچو گل می رود از کف به نسیمی، هشدار

Барги айшӣ ки ба сад хӯни дил омода кунӣ

برگ عیشی که به صد خون دل آماده کنی

Сӯфӣ , ар менакашӣ , соғарӣ аз мо бустон

صوفی، ار می نکشی، ساغری از ما بستان

То магари оби рухи хирқа ва саҷҷода кунӣ

تا مگر آب رخ خرقه و سجاده کنی

Соқӣ , аз дасти Карими ту чаҳ кам хоҳад шуд

ساقی، از دست کریم تو چه کم خواهد شد

Чун сабу , худ ба гулӯии ман агар бода кунӣ ?

چون سبو، خود به گلوی من اگر باده کنی؟

Тозаи шамшоди ман , аз хона ба гулшани бхром

تازه شمشاد من، از خانه به گلشن بخرام

Ҷилвае то ба тзрўони чаман зода кунӣ

جلوه ای تا به تذروان چمن زاده کنی

Волаи ҳасани баёни ту , ҷаҳонии сети ҳазин

واله حسن بیان تو، جهانی ست حزین

Зебад ар ноз ба ин ҳасан хдодаҳ кунӣ

زیبد ار ناز به این حسن خداده کنی