Май гирифтем ба ҷонон , сари роҳӣ , гоҳе

می گرفتیم به جانان، سر راهی، گاهی

ӯ ҳам аз лутф ниҳон дошт нигоҳӣ , гоҳе

او هم از لطف نهان داشت نگاهی، گاهی

Чаҳ аҷабгар нигаҳаш дошт сари улфати мо ?

چه عجب گر نگهش داشت سر الفت ما؟

Барқро , ҳаст навозиш ба гиёҳӣ , гоҳе

برق را، هست نوازش به گیاهی، گاهی

Ду се рӯзӣаст ки дуздед нигаҳ , вена аҷаб аст

دو سه روزیست که دزدید نگه، وین عجب است

На савобӣ змн омад , на гуноҳӣ , гоҳе

نه ثوابی زمن آمد، نه گناهی، گاهی

Ин қадар ҳаст , ки дар сахтии тобу таби ишқ

این قدر هست،که در سختی تاب و تب عشق

Дард , медод ба дили рухсати оҳӣ гоҳе

درد، می داد به دل رخصت آهی گاهی

Ин гарон омада бошад , ба дили нозук ӯ

این گران آمده باشد، به دل نازک او

намешавад бор ба хотир , пркоҳӣ , гоҳе

می شود بار به خاطر، پرکاهی، گاهی

Дили мискин чаҳ кунад гар натапад аз даҳшат ?

دل مسکین چه کند گر نتپد از دهشت؟

Резад аз хуии шаҳон , хӯни сипоҳӣ , гоҳе

ریزد از خوی شهان، خون سپاهی، گاهی

Лек навмеди ним зон нигаҳи бандаи навоз

لیک نومید نیم زان نگه بنده نواز

намешавад рӯз , шаби бахти сиёҳӣ , гоҳе

می شود روز، شب بخت سیاهی، گاهی

Сар ба хоки қадамаши лоба кунон ме гуфтам

سر به خاک قدمش لابه کنان می گفتم

Нашавад тираи зи оҳӣ , чу ту моҳӣ , гоҳе

نشود تیره ز آهی، چو تو ماهی،گاهی

Гунаҳам гарчи азимаст , бибахшоӣ ба ишқ

گنهم گرچه عظیم است، ببخشای به عشق

Шоди гардони дили зорам , ба нигоҳӣ , гоҳе

شاد گردان دل زارم، به نگاهی، گاهی

Ба вафои ту , ки аз ҳастӣ худ бе хабарам

به وفای تو، که از هستی خود بی خبرم

Дар ғами ишқ , буд ҳоли табоҳӣ , гоҳе

در غم عشق، بود حال تباهی، گاهی

Гуфт хомӯш , ки муҳтоҷи набӯдаи сети ҳазин

گفت خاموش، که محتاج نبوده ست حزین

Даъвии ишқ , ба савганду гувоҳӣ , гоҳе

دعوی عشق، به سوگند و گواهی، گاهی