Хоҳам дарин гулистон , дастурии сабо ро

خواهم درین گلستان، دستوری صبا را

Тогрд сар бигардам , он ёр бевафо ро

تاگرد سر بگردم، آن یار بی وفا را

То хирқа май пазирад , дар раҳни бодаи соқӣ

تا خرقه می پذیرد، در رهن باده ساقی

эй мӯҳтасиби салое , перони порсо ро

ای محتسب صلایی، پیران پارسا را

Ҳар хиштӣ аз харобот , сарчашма ӣ ҳаёт аст

هر خشتی از خرابات، سرچشمه ى حیات است

Дар пой хам барафшон , ин умр бебақо ро

در پای خم برافشان، این عمر بی بقا را

Хоҳ аз лаби масеҳо , хоҳ аз забони ноқавс

خواه از لب مسیحا، خواه از زبان ناقوس

Соҳибдилон шиносанд , овози ошно ро

صاحبدلان شناسند، آواز آشنا را

Вақтаст погзорӣ , бар дида ӣ сифедам

وقت است پاگذاری، بر دیده ى سفیدم

Токӣ ба ҳила дорам , сбргризпоро ?

تاکی به حیله دارم، صبرگریزپا را؟

Соғар дигар нагардад , соқӣ ба сари даройад

ساغر دگر نگردد، ساقی به سر درآید

Дргрдш ар бибинад , он чашми серумаи со ро

درگردش ار ببیند، آن چشم سرمه سا را

Аз оташини изорон , гардӣда дидаи равшан

از آتشین عذاران، گردیده دیده روشن

Қади сорёкромои Лайлӣ бкм наҳо ро

قد صاریاکراما لیلی بکم نها را

Дорад ҳазини мискини чашми анояти азтў

دارد حزین مسکین چشم عنایت ازتو

Аз хешвораонаш ё мутлақи алосоро

از خویش وارهانش یا مطلق الاسارا