Ба ҷони сӯзӣ , неи калаки сухани соз маро дидӣ
به جانسوزی، نی کلک سخنساز مرا دیدی
Ба хомӯшӣ навой синаи пардоз маро дидӣ
به خاموشی نوای سینهپرداز مرا دیدی
Пар андозад малик , онҷо ки ман парвонагӣ кардам
پر اندازد ملک، آنجا که من پروانگی کردم
Ба боли дил , расоеҳои парвоз маро дидӣ
به بال دل، رساییهای پرواز مرا دیدی
зи бедодат ба чанги ковуши ғам , синаро додам
ز بیدادت به چنگ کاوش غم، سینه را دادم
Ба нолш , дили харошиҳои овоз маро дидӣ
به نالش، دلخراشیهای آواز مرا دیدی
Ба пои хештан май пурвирд чун сояи тӯбо ро
به پای خویشتن میپرورد چون سایه طوبی را
Ливои давлати фақри сарафроз маро дидӣ
لوای دولت فقر سرافراز مرا دیدی
Ҳазин афсонаам ҷодўдмонро меҳр бар лаб зад
حزین افسانهام جادودمان را مهر بر لب زد
Ба базми гуфтугӯии ишқ , эъҷоз маро дидӣ
به بزم گفتگوی عشق، اعجاز مرا دیدی