зи нақши хат ки ба рухсор арғавон зада Эй

ز نقش خط که به رخسار ارغوان زده ای

Рақам ба хӯни ман эй нозанин ҷавон зада Эй

رقم به خون من ای نازنین جوان زده ای

Кунун наҳй зи қафаси миннатам ба озодӣ

کنون نهی ز قفس منتم به آزادی

Ки оташам ба хасу хор ошён зада Эй

که آتشم به خس و خار آشیان زده ای

Тиҳии канори ду олами зи дайн ва дил гардад

تهی کنار دو عالم ز دین و دل گردد

зи тарзи домани нозӣ ки бар миён зада Эй

ز طرزِ دامنِ نازی که بر میان زده ای

Ҳинои пои ту хӯнам нашуд , гуноҳам чист ?

حنای پای تو خونم نشد، گناهم چیست؟

Ки по ба бахти ман эй шӯх саргарон зада Эй

که پا به بخت من ای شوخ سرگران زده ای

Шаби фироқу висолам чу шамъ яксон аст

شب فراق و وصالم چو شمع یکسان است

Кунун ки аз табу тоб , оташам ба ҷон зада Эй

کنون که از تب و تاب، آتشم به جان زده ای

Ҳилоли ман шафақ аз хӯн хештан дорад

هلال من شفق از خون خویشتن دارد

Ба дили хадангам аз абрӯии шх камон зада Эй

به دل خدنگم از ابروی شخ کمان زده ای

Ба гоҳи нукта , ҳазин аз лабати шукри резад

به گاه نکته، حزین از لبت شکر ریزد

зи бӯсае ки бар он хок остон зада Эй

ز بوسه ای که بر آن خاک آستان زده ای