Хомаи Фрўҳштаҳ буд , ояти танзил ро

خامه فروهشته بود، آیت تنزیل را

Боз дамӣдан гирифт , сувари сроФил ро

باز دمیدن گرفت، صور سرافیل را

Ҳуҷҷати нотиқи манам , кӯрии даъвии гарон

حجت ناطق منم، کوری دعوی گران

Теғ забонам гирифт , хиттаи тхиил ро

تیغ زبانم گرفت، خطه تخییل را

Чун арақ афшон шавад , калаки гуҳари рези ман

چون عرق افشان شود، کلک گهر ریز من

Бо хуй хиҷлат башу , ҳосили таҳсил ро

با خوی خجلت بشو، حاصل تحصیل را

Кӯдаки тӣ тӣ кунӣ ! қофиясанҷӣ бҳл

کودک تی تی کنی! قافیه سنجی بهل

Чун ба сухани бенгарӣ , соҳиби Инҷилро ?

چون به سخن بنگری، صاحب انجیل را؟

Ҷўҳрёнт мабод , сухра гетӣ кунанд

جوهریانت مباد، سخرهٔ گیتی کنند

Дар сафи гавҳари макаш , муҳраи сҷил ро

در صف گوهر مکش، مهرهٔ سجیل را

Маҳфил тавраст ин , шамъи мазор ту чист ?

محفل طور است این، شمع مزار تو چیست؟

Ҷониб эмин мабар , биҳдаҳи қандил ро

جانب ایمن مبر، بیهده قندیل را

Шавқ чу симурғро , боли кушояд бар авҷ

شوق چو سیمرغ را، بال گشاید بر اوج

Дар бар хафоаш на , боли абобил ро

در بر خفاش نه، بال ابابیل را

Съўаҳи мискини куҷо , қулла ӣ қофи азкҷо ?

صعوه مسکین کجا، قله ی قاف ازکجا؟

Пашша чаҳ паҳлу занад , тантанаи пел ро

پشّه چه پهلو زند، طنطنهٔ پیل را

Зарра чаҳ шухӣ кунад , бо илми офтоб ?

ذره چه شوخی کند، با علم آفتاب؟

Қатра ҳамовард нест , борақаи нил ро

قطره هماورد نیست، بارقهٔ نیل را

Чун лаби Довӯди дил , лаҳн збўр оварад

چون لب داوود دل، لحن زبور آورد

Бар лаби занбӯри зан , таънаи тнкил ро

بر لب زنبور زن، طعنهٔ تنکیل را

Пеши ҳазин аз сухан , арз таҷаммул макун

پیش حزین از سخن، عرض تجمّل مکن

Тӯҳфа ба хоқон мабар , музейу занбил ро

تحفه به خاقان مبر، موزه و زنبیل را