Бинмоӣ рух чун дидаро гарми тмошокрдаҳ Эй
بنمای رخ چون دیده را گرم تماشاکرده ای
Вари хуш буд мастурят , моро чаҳ расво карда Эй
ور خوش بود مستوریت، ما را چه رسوا کرده ای
Муъмин брҳмн мекунад , найрангсозиҳои ту
مومن برهمن می کند، نیرنگ سازی های تو
Рух дар ниқоби афкандае , ишқ ошкоро карда Эй
رخ در نقاب افکنده ای، عشق آشکارا کرده ای
Шўроб замзам додае рагҳои мижгони маро
شوراب زمزم داده ای رگهای مژگان مرا
Ин синаи тФсидаҳро саҳроӣ бтҳо карда Эй
این سینهٔ تفسیده را صحرای بطحا کرده ای
Домон Юсуф кардае ҷайбу гиребони маро
دامان یوسف کرده ای جیب و گریبان مرا
Шавқи дил аз каф додаро даст Зулайхо карда Эй
شوق دل از کف داده را دست زلیخا کرده ای
Захми намаки суди маро , шӯр биёбон дода Эй
زخم نمک سود مرا، شور بیابان داده ای
Ошӯби мижгони марои ҳам чашм дарё карда Эй
آشوب مژگان مرا هم چشم دریا کرده ای
Кӯи қадари ғами парвардагӣ , кӯи музди дерини бандагӣ
کو قدر غم پروردگی، کو مزد دیرین بندگی
Лутфӣ ки бо ман кардае богабру трсокрдаҳ Эй
لطفی که با من کرده ای باگبر و ترساکرده ای
Дар қайди зулфи афкандае , кори парешони хотирон
در قید زلف افکنده ای، کار پریشان خاطران
Гулро ба домони сабо , дафтар муҷаззо карда Эй
گل را به دامان صبا، دفتر مجزا کرده ای
Чашми ҳазини хастаро , давр аз изори хештан
چشم حزین خسته را، دور از عذار خویشتن
Чун Вомиқи дили сӯхта , бо доғи ъзрокрдаҳ Эй
چون وامق دل سوخته، با داغ عذراکرده ای