Ҳануз оғози раъноеи сети ишқи саркаши мо ро

هنوز آغاز رعنایی ست عشق سرکش ما را

Фурӯзон тар кунад домони маҳшари оташи мо ро

فروزان تر کند دامان محشر آتش ما را

Ҷигари хӯн аз хумори бӯсаи он лаъли мигўнм

جگر خون از خمار بوسهٔ آن لعل میگونم

Азин сари ҷӯши ҷомии даҳ , лаби дардии каши мо ро

ازین سر جوش جامی ده، لب دردی کش ما را

Таманноҳо шаҳид , аз файзи оҳ беасар дорам

تمناها شهید، از فیض آه بی اثر دارم

Фаровонаст бсмл , тир рӯй таркиши мо ро

فراوان است بسمل، تیر روی ترکش ما را

Хаҷал шуд дар умедаши сина ӣ чок ва надонистам

خجل شد در امیدش سینه ی چاک و ندانستم

Ки ҳасрат , ҳола оғӯш бошад маҳваши мо ро

که حسرت، هاله آغوش باشد مهوش ما را

Ҳазин , аз гиряам чун шамъи корӣ барнаме ояд

حزین ، از گریه ام چون شمع کاری برنمی آید

Ки оби дидаи натавонади нишонди оташи мо ро

که آب دیده نتواند نشاند آتش ما را