зи мижгони сохтам гулгун , чунон рӯй биёбон ро

ز مژگان ساختم گلگون، چنان روی بیابان را

Ки доғ лола кардам , мардуми чашми ғизолон ро

که داغ لاله کردم، مردم چشم غزالان را

На онам каз ҷафои ишқ , осон даст бурдорам

نه آنم کز جفای عشق، آسان دست بردارم

Ба домони қиёмат май барам , чоки гиребон ро

به دامان قیامت می برم، چاک گریبان را

Саводи дидаи ман , сӯрати нақш нигин дорад

سواد دیدهٔ من، صورت نقش نگین دارد

зи бас афшурдаам бар чашм хӯн олуд , мижгон ро

ز بس افشرده ام بر چشم خون آلود، مژگان را

Абири олӯдаи бӯе , мағзи гулро атсаи зан , дорад

عبیر آلوده بویی، مغز گل را عطسه زن ، دارد

Магари даст сабо зад шона , он зулфи парешон ро

مگر دست صبا زد شانه، آن زلف پریشان را

Нигоҳат норасо меуфтад аз дилҳои муштоқон

نگاهت نارسا می افتد از دل های مشتاقان

Ба кӯтоҳии мабодои шуҳрасозӣ , мади эҳсон ро

به کوتاهی مبادا شهره سازی، مَدِّ احسان را

Саросари сарфи шабҳои ҷудоӣ мешавад умрам

سراسر صرف شبهای جدایی می شود عمرم

Барои сӯхтан чун шамъ , дорам риштаи ҷон ро

برای سوختن چون شمع، دارم رشتهٔ جان را

Гузашти он ҳам ки дилро аз шаҳодат шод ме кардам

گذشت آن هم که دل را از شهادت شاد می کردم

Кашид аз синаам бе раҳмии сайёди пайкон ро

کشید از سینه ام بی رحمی صیّاد پیکان را

Хаданги ноз бепарво , нигоҳи аҷзи номаҳрам

خدنگ ناز بی پروا، نگاه عجز نامحرم

Ки дигар бар сар раҳм оварад , он номусулмонро ?

که دیگر بر سر رحم آورد، آن نامسلمان را؟

Ҳазин , сар сабз дорад донаамро партави лутфаш

حزین ، سر سبز دارد دانه ام را پرتو لطفش

Нигаҳдорд худо аз чашми бад , он барқи ҷавлон ро

نگهدارد خدا از چشم بد، آن برق جولان را