Чаҳ гирои сет ёрб ҷилваи гисўкмндонро ?

چه گیرایی ست یارب جلوه گیسوکمندان را؟

Ки бигусаст аз санам , пайванди ҷони знорбндон ро

که بگسست از صنم، پیوند جان زناربندان را

Қиёмати пеши азин май рехт бар дили тарҳи ошӯбӣ

قیامت پیش ازین می ریخت بر دل طرح آشوبی

Кунун чун соя дар хокаст , ин болоблндонро ?

کنون چون سایه در خاک است، این بالابلندان را؟

Шавад тахти равон , ҳар ҷо рамидан бистар андозад

شود تخت روان، هر جا رمیدن بستر اندازد

Сари зону буд болини роҳат , дардмандон ро

سر زانو بود بالین راحت، دردمندان را

Маро дар ишқ ӯ , дилгар фиғони бардошти маъзӯрам

مرا در عشق او، دل گر فغان برداشت معذورم

Дар оташи нолае ночор , мебошад сапандон ро

در آتش ناله ای ناچار، می باشد سپندان را

Табассум рез шуд глбрки ёру шарми расвоӣ

تبسم ریز شد گلبرک یار و شرم رسوایی

Лаб аз дандон шабнам мегазад , гулҳои хандон ро

لب از دندان شبنم می گزد، گل های خندان را

Буд ҳам насабатонро ақди ҷамъият ба ҳам , фитрӣ

بود هم نسبتان را عقد جمعیت به هم، فطری

Набошад риштае даркор , гавҳарҳои дандон ро

نباشد رشته ای درکار، گوهرهای دندان را

Биҳишти нақд дар бар , ҳасани он симин бадан дорад

بهشت نقد در بر، حسن آن سیمین بدن دارد

Ки байнами сайри чашми неъматаш , мушкили писандон ро

که بینم سیر چشم نعمتش، مشکل پسندان را

Ҳазин , афтод дилро дар бағали ганҷинаи доғӣ

حزین ، افتاد دل را در بغل گنجینه داغی

Ки давлати худ ба худ рӯ оварад иқболи мандон ро

که دولت خود به خود رو آورد اقبال مندان را