Доман фишонду шамъи мазорам ба бод дошт

دامن فشاند و شمع مزارم به باد داشت

Гуё ҳамон шикояти ошиқ ба ёд дошт

گویا همان شکایت عاشق به یاد داشت

Чашм сифед гашта , марои субҳ васл шуд

چشم سفید گشته، مرا صبح وصل شد

Аз баси вафо ба ваъда ӯ эътимод дошт

از بس وفا به وعده او اعتماد داشت