То зулфи ту бар дӯш ва барам соя фикан шуд

تا زلف تو بر دوش و برم سایه فکن شد

Ҳар чоки дилам , ҷодаи саҳроӣ хутан шуд

هر چاک دلم، جادهٔ صحرای ختن شد

Дидаи бахти сиёҳам чу гарон хоб шавад

دیدهٔ بخت سیاهم چو گران خواب شود

Теғи мижгони расои ту сияҳ тоб шавад

تیغ مژگان رسای تو سیه تاب شود

Сари таслим , паии саҷдаи мастона ба хок

سر تسلیم، پی سجدهٔ مستانه به خاک

Май гузорам , агар абрӯии ту миҳроб шавад

می گذارم، اگر ابروی تو محراب شود

Маро ба хок чу мижгон ашкбор шавад

مرا به خاک چو مژگان اشکبار شود

Кафани пари обтар аз абри моя дор шавад

کفن پر آب تر از ابر مایه دار شود