Бастаи пой чу ман бепару болӣ ки мапурс

بسته پای چو من بی پر و بالی که مپرس

Зер лаб дорам азин уқда , суолӣ ки мапурс

زیر لب دارم ازین عقده، سؤالی که مپرس

Ҷилваи шамъи таҷаллӣ , шаби ҳиҷрон ту дошт

جلوهٔ شمع تجلّی، شب هجران تو داشت

Бо хаёли ту , маро буд висолӣ ки мапурс

با خیال تو، مرا بود وصالی که مپرس

Рахт аз он кӯии паии азми сафар май бастам

رخت از آن کوی پی عزم سفر می بستم

Дил ба домон ман овехт , ба ҳоле ки мапурс

دل به دامان من آویخت، به حالی که مپرس