Забону суд , шуд дар ишқ бе парвои фаромӯшам

زبان و سود، شد در عشق بی پروا فراموشم

Хаёли охират , гардид чун дунёи фаромӯшам

خیال آخرت، گردید چون دنیا فراموشم

Гули кавсари занам аз бениёзӣ бар дар ҷинат

گِل کوثر زنم از بی نیازی بر در جنّت

Нахоҳад шуд агар дар маҳшар , истиғнои фаромӯшам

نخواهد شد اگر در محشر، استغنا فراموشم