Намонад аз гирди ғам , дар синаам ҷои шикебе

نماند از گرد غم، در سینه ام جای شکیبایی

Бағал пар кардаам аз санги минои шикебе

بغل پر کرده ام از سنگ مینای شکیبایی

Шавад чун кӯҳ агар хӯнами зи хушкии лаъл ҷо дорад

شود چون کوه اگر خونم ز خشکی لعل جا دارد

Басӣ дар зери теғ афшурдаам пои шикебе

بسی در زیر تیغ افشرده ام پای شکیبایی