Сипеҳр аз маргат эй софи ҳақиқат , бесафо гашта

سپهر از مرگت ای صاف حقیقت، بی صفا گشته

намемонад ба сркиФитӣ , минои холӣ ро

نمی ماند به سرکیفیتی، مینای خالی را

Кашидӣ то зи ман дасти навозиш , эй чамани пиро

کشیدی تا ز من دست نوازش، ای چمن پیرا

Мисли чун бед маҷнӯн гаштаам , ошуфтаи ҳоле ро

مثل چون بید مجنون گشته ام، آشفته حالی را

Ту дар перона сар рафтӣ ва ман ҳам дар ғамати перам

تو در پیرانه سر رفتیّ و من هم در غمت پیرم

Ба ҳасрат мекунам ҳар лаҳзаи ёди хурдсолӣ ро

به حسرت می کنم هر لحظه یاد خردسالی را

Ниҳон эй арши рифъат , то надидам дар дили хокат

نهان ای عرش رفعت، تا ندیدم در دل خاکت

Надонистам ки пӯшади хоки соФл , кӯҳи олӣ ро

ندانستم که پوشد خاک سافل، کوه عالی را

Гусастӣ то зи ҳам , шерозаи таркиби ҷисмонӣ

گسستی تا ز هم، شیرازهٔ ترکیب جسمانی

Мисолӣ нест дар олам , ҳавоӣ бемисолӣ ро

مثالی نیست در عالم، هوای بی مثالی را

Ба дили оҳ расое дорам аз маҷмӯъаи дониш

به دل آه رسایی دارم از مجموعهٔ دانش

зи хотир бардаам якбора , мисраҳои ҳоле ро

ز خاطر برده ام یکباره، مصرعهای حالی را