Айём , гуруснаи аждаҳоеи сет

ایّام، گرسنه اژدهایی ست

Кови рости нўолаҳ , мағзи одам

کاو راست نواله، مغز آدم

Гашта сет ба хӯни мардумии сурх

گشته ست به خون مردمی سرخ

Ин ашқри диўзодро , дам

این اشقر دیوزاد را، دم

Ин тешаи нахли миваи афшон

این تیشهٔ نخل میوه افشان

Нагузошт ба решаи вафо , нам

نگذاشت به ریشهٔ وفا، نم

Абнои замон ба рутба пеш анд

ابنای زمان به رتبه پیش اند

Аз ибни зиёду ибни мулҷам

از ابن زیاد و ابن ملجم

Офоқи гирифта , зулмати ҷаҳл

آفاق گرفته، ظلمت جهل

Кӯи субҳ , ки аз сафо занад дам ?

کو صبح، که از صفا زند دم؟

Чун силсила , дар натоқ пархош

چون سلسله، در نطاق پرخاش

Муштии сифла , фитодаи дарҳам

مشتی سفله، فتاده درهم

Аз модари рӯзгор бе меҳр

از مادر روزگار بی مهر

Бо ҳақаду нифоқ , зодаи туам

با حقد و نفاق، زاده توام

Давраст , саломат аз лақоашон

دور است، سلامت از لقاشان

Шуд тарки салом , шқи аслм

شد ترک سلام، شقِّ اسلم

Кӯи Нӯҳу дуои чашмаи зойиш ?

کو نوح و دعای چشمه زایش؟

Воҷиб шуда , шасти вшўии олам

واجب شده، شست وشوی عالم