Дар ҷҳнмкдаҳи ҳинд ки аз тоби ҳаво

در جهنمکده هند که از تاب هوا

Шуълаи вар чун пари парвона буд , боли малах

شعله ور چون پر پروانه بود، بال ملخ

Дорад афсурдаи туро , шӯъбадаи чархи ҳазин

دارد افسرده تو را، شعبده چرخ حزین

Чаҳ тавон кард кунун , моҳияти афтода ба Фх

چه توان کرد کنون، ماهیت افتاده به فخ

Бас ки гармаст ҳаво , ояд агар дмсрдӣ

بس که گرم است هوا، آید اگر دمسردی

Май даҳуми гӯш , занад биҳдаҳи чандон ки занах

می دهم گوش، زند بیهده چندان که زنخ

Ҳаркасиро шатӣ аз ҳар бен мӯе ҷорӣаст

هرکسی را شطی از هر بن مویی جاریست

Шояд ар сайли арақ , шавед азин хок , всх

شاید ار سیل عرق، شوید ازین خاک، وسخ

На ҳамин ҷони асир , аз туф айём гудохт

نه همین جان اسیر، از تف ایام گداخت

Тани ҳам аз коҳиши олом , наҳифаст чу нах

تن هم از کاهش آلام، نحیف است چو نخ

Равшанони фалаки миҷмараи гардони бахил

روشنان فلکِ مجمره گردان بخیل

Хунаки он дам , ки нависанд бароти ту ба ях

خنک آن دم، که نویسند برات تو به یخ