Буд бар маҳмилам , дил чун дарое

بود بر محملم، دل چون درایی

Маранҷ аз ман , агар санҷами навое

مرنج از من، اگر سنجم نوایی

Нафас дар парда дил ме сарояд

نفس در پردهٔ دل می سراید

зи саъдии нуктаи дарди ошноӣ

ز سعدی نکته درد آشنایی

Ғарази нақшии сет каз мо боз монад

غرض نقشی ست کز ما باز ماند

Ки ҳастиро наме байнами Бақоӣ

که هستی را نمی بینم بقایی

Магари соҳибдилии рӯзӣ ба раҳмат

مگر صاحبدلی روزی به رحمت

Кунад дар ҳақи мискинони дуое

کند در حق مسکینان دعایی