Азчҳли сол фузун шуд ки ба ширини суханӣ

ازچهل سال فزون شد که به شیرین سخنی

Ман чу хуршед дар ақтори ҷаҳонами машҳур

من چو خورشید در اقطار جهانم مشهور

Он сроФили нафас сӯхтаам кзтФи дил

آن سرافیل نفس سوخته ام کزتف دل

Май дамад аз гулӯии хомаи ман нафхаи сувар

می دمد از گلوی خامهٔ من نفخهٔ صور

Болад аз тарбияти нолаи ман шуълаи шавқ

بالد از تربیت نالهٔ من شعلهٔ شوق

Зери боли нафасам , гарм шавад оташи тавр

زیر بال نفسم، گرم شود آتش طور

Ҳар гуҳар каз руки Нитсаон қалам рехта ам

هر گهر کز رک نیسان قلم ریخته ام

Буд овеза ӣ гӯш ва бар айёму шҳўр

بود آویزه ی گوش و بر ایام و شهور

Душману дӯст , чаҳ доно ва чаҳ нодон , гиранд

دشمن و دوست، چه دانا و چه نادان، گیرند

Мисраамро ба сад икром чу байти маъмур

مصرعم را به صد اکرام چو بیت معمور

Ваҳшу тайр аз асари нолаи ман дар шӯранд

وحش و طیر از اثر نالهٔ من در شورند

Чун суроидани Довӯд , ба оёти збўр

چون سراییدن داوود، به آیات زبور

Тарафии азшҳрти возшъркаҳи бастам ин аст

طرفی ازشهرت وازشعرکه بستم این است

Ки сухан , қадар маро кард ба олами мастур

که سخن، قدر مرا کرد به عالم مستور

Зиллати шеър , фурӯи баради маро дар дили хок

ذلّت شعر، فرو برد مرا در دل خاک

Зери ин гирди касодии шдҳоми зинда ба гӯр

زیر این گرد کسادی شدهام زنده به گور

Он фурӯмояи бечора ки имрӯз , забон

آن فرومایهٔ بیچاره که امروز، زبان

Бигушоед ба сухан , бо ҳамаи сомони қусӯр

بگشاید به سخن، با همه سامان قصور

На шикваӣ , на шуъӯрӣ , на забонӣ , на дилӣ

نه شکوهی، نه شعوری، نه زبانی، نه دلی

Лафзро ори зи рабти вай ва аз маънии ъўр

لفظ را عار ز ربط وی و از معنی عور

Аз даҳан ҳар чаҳ برارد , ба гиребонаш равад

از دهن هر چه برآرد، به گریبانش رود

намезанад биҳдаҳ аз баҳри худ ин хар , тнбўр

می زند بیهده از بهر خود این خر، طنبور

Ба китоби луғату дафтар ашъор кунад

به کتاب لغت و دفتر اشعار کند

Аз раҳи кдиаҳ , ба дарюзаи алфози мурӯр

از رَهِ کدیه، به دریوزهِ الفاظ مرور

Кунад аз ҷаҳли мураккаби сияҳи арчнди варақ

کند از جهل مرکّب سیه ارچند ورق

Он сҷлии сет ба ҳмқш , бар асҳоби шуъӯр

آن سجلّی ست به حُمقش، برِ اصحاب شعور

Тараф ӯ чист надонам зи сухан , ҳайронам ?

طرف او چیست ندانم ز سخن، حیرانم؟

Ки ба умед чаҳ , ин пеша ба худ баста ба зӯр ?

که به امّید چه، این پیشه به خود بسته به زور؟