Аҷаб набӯд ки гардии дастгирам

عجب نبود که گردی دستگیرم

Фақирам ё расӯли аллоҳ , фақирам

فقیرم یا رسول الله، فقیرم

Лаби хушки марои дрҷръаҳ , нам нест

لب خشک مرا درجرعه، نم نیست

Кафи ҷӯади туро сармоя кам нест

کف جود تو را سرمایه کم نیست

Ба муҳтоҷони карямонро нзрҳост

به محتاجان کریمان را نظرهاست

Садафро зи абри Нитсаоне гҳрҳост

صدف را ز ابر نیسانی گهرهاست

Кунад домнкшони абри баҳорӣ

کند دامنکشان ابر بهاری

Ба кишти ташнаи комони обёрӣ

به کشت تشنه کامان آبیاری

Таровати бахшеи боди баҳорон

طراوت بخشیِ باد بهاران

Кунад ҳар хорро , гули дргрибон

کند هر خار را،گل درگریبان

Марои кӯтаҳ , каф аз домони мақсӯд

مرا کوته، کف از دامان مقصود

Туро дар остини ганҷинаи ҷӯад

تو را در آستین گنجینه جود

Ба анъомат , тасаллии мурғу моҳӣ

به انعامت، تسلی مرغ و ماهی

Хитоби ҳазратати ъоҷзпноҳӣ

خطاب حضرتت عاجزپناهی

Кунигар гӯшаи чашмӣ ба сӯем

کنی گر گوشهٔ چشمی به سویم

Наризад дар ду олам обрӯем

نریزد در دو عالم آبرویم

Хӯрам ҳасрат бар он фархундаи айём

خورم حسرت بر آن فرخنده ایام

Ки дар тўФ ҳаримат мезадам гом

که در طوف حریمت می زدم گام

Серум бар остонати ҷабҳаи Фрсоӣ

سرم بر آستانت جبهه فرسای

Дилам бар хоки даргоҳати ҷабини соӣ

دلم بر خاک درگاهت جبین سای

Дар он фархундаи мأўо шод будам

در آن فرخنده مأوا شاد بودم

зи қайд ҳар ду кун озод будам

ز قید هر دو کون آزاد بودم

Кунун афтодаам аз даргаати давр

کنون افتاده ام از درگهت دور

зи доғи ҳиҷр , дорам синаи носур

ز داغ هجر، دارم سینه ناسور

Асирами дркФи нафаси ҳўснок

اسیرم درکف نفس هوسناک

Ту бигушо бандам аз пои чусту чолок

تو بگشا بندم از پا چست و چالاک

Азин нахҷӣри оҷизи бргшо , дом

ازین نخجیر عاجز برگشا، دام

Ки озодона , дар роҳат занад гом

که آزادانه، در راهت زند گام