Дрпни хлўтсрои орӣ аз айб

درپن خلوتسرای عاری از عیب

Диласт ойӣнаи дори шоҳиди ғайб

دل است آیینه دار شاهد غیب

Кунад ҳал , ҳар чаҳ пешат мушкиласт он

کند حل، هر چه پیشت مشکل است آن

зи ҷоми ҷам чаҳ май пурсӣ ? диласт он

ز جام جم چه می پرسی؟ دل است آن

Фурӯғи дил , чу гардад партави афкан

فروغ دل، چو گردد پرتو افکن

Чароғ рӯз гардад шамъи эмин

چراغ روز گردد شمع ایمن

Яке аз муҳаррамони каъбаи дил

یکی از محرمان کعبه دل

Ҷараси ҷунбони ин фирӯзаи маҳмил

جرس جنبان این فیروزه محمل

Ба калаки фикр , кшоФи ҳақоиқ

به کلک فکر، کشاف حقایق

Расади банди стрлоби дақоиқ

رصد بند سطرلاب دقایق

Дилаши ойӣнаи дори ҳасани маънӣ

دلش آیینه دار حسن معنی

Замираши таври анвори таҷаллӣ

ضمیرش طور انوار تجلی

Саодати хонаи зоди дудмонаш

سعادت خانه زاد دودمانش

Рухи давлат ба хоки остонаш

رخ دولت به خاک آستانش

Гули хуши буии боғи ошноӣ

گل خوش بوی باغ آشنایی

Азуи глбў , димоғи ошноӣ

ازو گلبو، دماغ آشنایی

Нўоснҷи гулистони муҳаббат

نواسنج گلستان محبّت

Чу булбули масти дастони муҳаббат

چو بلبل مست دستان محبت

Ба ҷони огаҳ , ба тани фархундаи тахмир

به جان آگه، به تن فرخنده تخمیر

Чу бахти худ ҷавон , чун ақли худ , пер

چو بخت خود جوان، چون عقل خود، پیر

з ҳар васфӣ ки гӯям , ном ӯ ба

ز هر وصفی که گویم، نام او به

Чароғи дида ӣ идроки вола

چراغ دیده ی ادراک واله

Ҳикоят кард он санҷидаи гуфтор

حکایت کرد آن سنجیده گفتار

Ки дргнҷинаҳ будаш дарҷи асрор

که درگنجینه بودش درج اسرار

зи ҷом ишқ будам масту мадҳуш

ز جام عشق بودم مست و مدهوش

Ки мижгони гашт бо хоби ошно , дӯш

که مژگان گشت با خواب آشنا، دوش

Чунин дидам ки зебои манзилӣ буд

چنین دیدم که زیبا منزلی بود

Дарони хилвати зи хосони маҳфилӣ буд

درآن خلوت ز خاصان محفلی بود

Ҳамаи соҳиби дилон , равшани хаёлон

همه صاحب دلان، روشن خیالان

Мусаффои хотирон , тӯтии мақолон

مصفّا خاطران، طوطی مقالان

Яке зон зумра ӣ ширини такаллум

یکی زان زمره ی شیرین تکلّم

Чу булбул зад бар оҳанги тараннум

چو بلبل زد بر آهنگ ترنّم

з гавҳар дошт дар дарҷи даҳан , ганҷ

ز گوهر داشت در درج دهن، گنج

Дар ин баҳр аз сухан шуд достони санҷ

در این بحر از سخن شد داستان سنج

Чу дарӣ чанд , кард овезаи гӯш

چو درّی چند، کرد آویزهٔ گوش

Ба ӯ гуфтам ки эй майхонаи ҳуш

به او گفتم که ای میخانهٔ هوش

Дил ошуфтӣ ба як паймона аз ман

دل آشفتی به یک پیمانه از من

Хирадро сохтӣ бегона аз ман

خرد را ساختی بیگانه از من

Навой кист ин абёти дилкаш

نوای کیست این ابیات دلکش

Ки чун не , зад ба ҳар банди ман оташ ?

که چون نی، زد به هر بند من آتش؟

Кадомин булбули рангин тарона аст

کدامین بلبل رنگین ترانه است

Ки дастони санҷи ин ширини фасонаи сет ?

که دستان سنج این شیرین فسانه ست؟

Ба посух зад ба гӯшами он гҳрснҷ

به پاسخ زد به گوشم آن گهرسنج

Ки эй ганҷинаи ?утро аз гуҳари ганҷ

که ای گنجینه ات را از گهر گنج

Навой калаки ҷони бахш ҳазин аст

نوای کلک جان بخش حزین است

Ки ганҷи мъниш дар остин аст

که گنج معنیش در آستین است

Дуот аз нофи оҳӯӣ хутан кард

دوات از ناف آهوی ختن کرد

Чу таҳрир аз чамани ваз анҷуман кард

چو تحریر از چمن وز انجمن کرد

Ба файзӣ , зинда шуд дили збни сурӯшам

به فیضی، زنده شد دل زبن سروشم

Ки субҳ омад ба истиқболи ҳушам

که صبح آمد به استقبال هوشم

Сабоҳӣ чун ҷабини ҳур , Байзо

صباحی چون جبین حور، بیضا

Дамаши афсурдаи ҷононро масеҳо

دمش افسرده جانان را مسیحا

Гиребони чок , Юсуф дар ҳавояш

گریبان چاک، یوسف در هوایش

Насими Мисри муштоқи лақояш

نسیم مصر مشتاق لقایش

Ба кунҷ бе касе будам ғазал хон

به کنج بی کسی بودم غزل خوان

Чу булбул , ошёнро баргу сомон

چو بلبل، آشیان را برگ و سامان

Гуҳии булбули сифат дар хуши сурӯшӣ

گهی بلبل صفت در خوش سروشی

Гуҳӣ чун ғунча лабрез хамӯшӣ

گهی چون غنچه لبریز خموشی

Ки ногуҳ аз дар он ёри дили афрӯз

که ناگه از در آن یار دل افروز

Даромад бо рухӣ чун субҳи наврӯз

درآمد با رخی چون صبح نوروز

Чу ғунча , лаби зи шукри хандаи рангин

چو غنچه، لب ز شکّر خنده رنگین

Ба гӯшам зад сурӯши хоби дӯшин

به گوشم زد سروش خواب دوشین

Раг андеша дидам , захмаи моил

رگ اندیشه دیدم، زخمه مایل

Ниҳодам дар миён , ин роз бо дил

نهادم در میان، این راز با دل

Ишорат шуд лаби рангини сухан ро

اشارت شد لب رنگین سخن را

Ки ороед чаманроу анҷуман ро

که آراید چمن را و انجمن را

Муҳаббат бар раг ҷон мезанад неш

محبّت بر رگ جان می زند نیش

Навое месароем бо дили хеш

نوایی می سرایم با دل خویش

Биёи соқии ҳавоӣ бршкол аст

بیا ساقی هوای برشکال است

Сабуии ғунчаи лабрез зулол аст

سبوی غنچه لبریز زلال است

Рухи зебои чўгл бепарда бинмоӣ

رخ زیبا چوگل بی پرده بنمای

Гиреҳ аз абрувон , мастона бигушоӣ

گره از ابروان، مستانه بگشای

Хуморам башикан аз ҷоми сабӯҳӣ

خمارم بشکن از جام صبوحی

Магар пеш ояд аз мастии футуҳӣ

مگر پیش آید از مستی فتوحی