зи афсуни чархи даридаи дуҳул

ز افسون چرخِ دریده دهل

Чаро эй тиҳии мағз , хндӣ чу гул ?

چرا ای تهی مغز، خندی چو گل؟

Фиребо нагардӣ ба риюу фанаш

فریبا نگردی به ریو و فنش

Биандеш аз хуии аҳрӣманаш

بیندیش از خوی اهریمنش

зи қассоб , парвардани гўспнд

ز قصّاب، پروردن گوسپند

На ҷой умедаст , баргир панд

نه جای امید است، برگیر پند

Ба дастон , фусунсозӣ рӯзгор

به دستان، فسون سازی روزگار

На ҷой ғурураст эй ҳӯшёр

نه جای غرور است ای هوشیار

Ба найранги гетӣ чаҳ дилбастагии сет ?

به نیرنگ گیتی چه دلبستگی ست؟

Ба ин меҳрбонӣ бибояд гирист

به این مهربانی بباید گریست

Тасаллӣ ба аздоди Њорути фан

تسلی به اضداد هاروت فن

Ба теғи ҷудои бабради кафан

به تیغ جدایی ببرّد کفن

Дарин ҳафт хон сипанҷи эътибор

درین هفت خوان سپنج اعتبار

На рустами бпоид , на Исфандиёр

نه رستم بپاید، نه اسفندیار

Дарин ориятгоҳи ошӯби зой

درین عاریتگاه آشوب زای

На Мaздaк бимонад на салмон ба ҷой

نه مزدک بماند نه سلمان به جای

Чу баҳром ханҷар занад бар Фсон

چو بهرام خنجر زند بر فسان

На шируия донад , на Нӯшервон

نه شیرویه داند، نه نوشیروان

Чу даврон диҳад ҷоми софӣу дард

چو دوران دهد جام صافیّ و دُرد

На перони шиносад , на Гӯдарзи гирд

نه پیران شناسد، نه گودرز گُرد

برارد чу шери аҷали сари зи ғоб

برآرد چو شیر اجل سر ز غاب

На Эраҷ гузорад , на афросйоб

نه ایرج گذارد، نه افراسیاب

Дарин базми паҳновари даври ғӯр

درین بزم پهناور دور غور

Нгрто чаҳ паймӯди соқии давр

نگرتا چه پیمود ساقیّ دور

Бибин каз камӣн , арқми рӯзгор

ببین کز کمین، ارقم روزگار

Чаҳ кин оварӣ кард бо ёри ғор

چه کین آوری کرد با یار غار

Ба кин , чун бибандади камари осмон

به کین، چون ببندد کمر آسمان

Чаҳ сбўҳён ва чаҳ сабоҳён

چه سبّوحیان و چه صبّاحیان

Расад то ба гардун , агар оби теғ

رسد تا به گردون، اگر آب تیغ

Ҷаҳонро чаҳ бок аз фусӯсу дареғ

جهان را چه باک از فسوس و دریغ

Ба ахтари дарин торам умед нест

به اختر درین طارم امّید نیست

Ки қсто ва боқул , ба чашмаши яке сет

که قسطا و باقل، به چشمش یکی ست

Баландаст азин дахма ҳар сӯи ғарив

بلند است ازین دخمه هر سو غریو

На гшўодро шод дорад на Гев

نه گشواد را شاد دارد نه گیو

Ҳаводис , чу бозуи кушояд ба сайд

حوادث، چو بازو گشاید به صید

На раҳм оварад бар ҷҳӣ на ҷунайд

نه رحم آورد بر جحی نه جنید

Азин гирд хон мау офтоб

ازین گرد خوان مه و آفتاب

На ашъб , на мсъб шавад комёб

نه اشعب، نه مصعب شود کامیاب

На бўзр биёсуд ва на ибни ъос

نه بوذر بیاسود و نه ابن عاص

Ҷаҳон растхезаст ва ин алмнос

جهان رستخیز است و ایَنَ المناص

Замонаи пар аз риюу афсун буд

زمانه پر از ریو و افسون بود

Фиребо , на бихарад ки маҷнӯн буд

فریبا، نه بخرد که مجنون بود

Азин чархи дулобии ъмркоаҳ

ازین چرخ دولابی عمرکاه

Тани осое ва комёбӣ махоҳ

تن آسایی و کامیابی مخواه

Ба тани парварӣ , фикри обу алаф

به تن پروری، فکر آب و علف

Кунад ҷовдонии равонро талаф

کند جاودانی روان را تلف

Ту худ одамии зодае дар ниҳод

تو خود آدمی زاده ای در نهاد

Хараст онкии дунбол шаҳват фитод

خر است آنکه دنبال شهوت فتاد

Дуруштӣ макун , эй накӯҳидаи рой

درشتی مکن، ای نکوهیده رای

Ба нармаш кунад қатра дар санги ҷой

به نرمش کند قطره در سنگ جای

Чаҳ хуш гуфт , деҳқони хами дидаи пушт

چه خوش گفت، دهقان خم دیده پشت

Ки савҳон рӯҳаст , хуии дурушт

که سوهان روح است، خوی درشت

Наегар низоми ҷаҳонро ба кор

نه ای گر نظام جهان را به کار

Ба танҳо рӯй бигузарон рӯзгор

به تنها روی بگذران روزگار

Ба азлат , бигир аз ҷаҳони гӯша Эй

به عزلت، بگیر از جهان گوشه ای

Саранҷом кун , роҳро тӯша Эй

سرانجام کن، راه را توشه ای

Машав эй сбксори ошуфтаи кор

مشو ای سبکسار آشفته کار

Ба ин хуфтаи шаклони дили мурда , ёр

به این خفته شکلان دل مرده، یار

Сабоҳ раҳиласт , бедор бош

صباح رحیل است، بیدار باش

Ба ағёри эминтар аз ёр бош

به اغیار ایمن تر از یار باش

намегӯямат , аз турш ху битарс

نمی گویمت، از تُرش خو بترس

зи бегона ошнорў битарс

ز بیگانه آشنارو بترس

Вагар ногузират бибояд рафиқ

وگر ناگزیرت بباید رفیق

Рафиқӣ гузин , раҳнамои тариқ

رفیقی گزین، رهنمای طریق

Агар давлату кеш бояд ту ро

اگر دولت و کیش باید تو را

Рафиқӣ ба аз хеш бояд ту ро

رفیقی به از خویش باید تو را

Вагар дасти надиҳади туро ин рафиқ

وگر دست ندهد تو را این رفیق

Канорӣ гузин , фориғ аз ин Фриқ

کناری گزین، فارغ از این فریق

з ман бишинав эй ёри ғифлати гароӣ

ز من بشنو ای یار غفلت گرای

Яке нукта ҳӯшёрӣ физой

یکی نکته هوشیاری فزای

Ки фарсӯдаи рӯзгорони манам

که فرسودهٔ روزگاران منم

Ҳарифи хазону баҳорони манам

حریف خزان و بهاران منم

Фузун , чун з қисмат наёяд ба даст

فزون، چون ز قسمت نیاید به دست

Занӣ бар ба ҳам аз чаҳ болоу паст ?

زنی بر به هم از چه بالا و پست؟

зи дил , нақши озу ҳавас май тарош

ز دل، نقش آز و هوس می تراش

Абои қисмат хеш хурсанд бош

ابا قسمت خویش خرسند باش

Худованд аз он бандаи шодон буд

خداوند از آن بنده شادان بود

Ки розӣ ба кирдори яздон буд

که راضی به کردار یزدان بود

Ҳади хешро , поси дор эй писар

حَدِ خویش را، پاس دار ای پسر

Сбкср ба хории даройад ба сар

سبکسر به خواری درآید به سر

Наёрад заған , лаҳни булбули сурӯд

نیارد زغن، لحن بلبل سرود

Ба тақлид , натавон ҳунарманд буд

به تقلید، نتوان هنرمند بود

Ки тақлидро ҳаст дар мушт , бод

که تقلید را هست در مشت، باد

Кафи хок бар фарқи тақлиди бод

کف خاک بر فرق تقلید باد

Сухан аз раҳи барқ сайрон магӯӣ

سخن از رَهِ برق سیران مگوی

Абри лошаи хар , аз пай мо мапуӣ

ابر لاشه خر، از پی ما مپوی

Гаронони ин об ва гул дигаранд

گرانان این آب و گل دیگرند

Сбкболи сайрони дил , дигаранд

سبکبال سیران دل، دیگرند

Дилигар надории масеҳои нафас

دلی گر نداری مسیحا نفس

Нафасро мёўр ба лаби зин сипас

نفس را میاور به لب زین سپس

Ба ҷое ки Довӯди синҷиди збўр

به جایی که داوود سنجد زبور

зи занбӯр , натавон ниўшид , шӯр

ز زنبور، نتوان نیوشید، شور

Чу рустам диҳад Рахши гардии Аннан

چو رستم دهد رخش گردی عنان

Зан , он ба ба мардӣ набандад миён

زن، آن به به مردی نبندد میان

Чу ҳумони даройад ба дашти ситез

چو هومان درآید به دشت ستیز

Ба ҳиндӯ , ки бастаи сети роҳи гурез ?

به هندو، که بسته ست راه گریز؟

Чу сом савораст , дар гиру дор

چو سام سوار است، در گیر و دار

Чаҳ ояд зи бузинаи бузи савор

چه آید ز بوزینهٔ بُز سوار

Ба майдони Гев , он яли арҷманд

به میدان گیو، آن یل ارجمند

Ки оради сари девро дар каманд

که آرد سر دیو را در کمند

Ҳамон ба ки рӯбоҳи мўиинаҳи пӯш

همان به که روباه مویینه پوش

Сари хубаши дуздад , ба сӯрохи мӯш

سر خوبش دزدد، به سوراخ موش

ХзФро , ба гавҳар чаҳ ҷо май диҳӣ ?

خزف را، به گوهر چه جا می دهی؟

Ҷафои худу ранҷи мо май диҳӣ

جفای خود و رنج ما می دهی

Кабӯдаст аз шӯри савдои серум

کبود است از شور سودا سرم

Чу сунбул , шкнҳост дар пайкарам

چو سنبل، شکنهاست در پیکرم

Лабами меҳру дили тарҷумон ман аст

لبم مهر و دل ترجمان من است

Шқи хома дар устихон ман аст

شق خامه در استخوان من است

Қалами дркФм , гирди зубин ба дӯш

قلم درکفم، گرد زوبین به دوش

Нафас бар лабам , осмонии сурӯш

نفس بر لبم، آسمانی سروش

Ҷавонии гузашт ва чунонам далер

جوانی گذشت و چنانم دلیر

Ки дар панҷа , пӯлоди созами хамир

که در پنجه، پولاد سازم خمیر

Фусуни ту бо шер мардон хатост

فسون تو با شیر مردان خطاست

Не хомаамро , дам аждаҳост

نی خامه ام را، دَمِ اژدهاست

Чу бихарад нае , кори покони мгир

چو بخرد نه ای، کار پاکان مگیر

Нае нек , роҳи ниёкони мгир

نه ای نیک، راه نیاکان مگیر

Ба кирдори дарёӣони шигарф

به کردار دریاییان شگرف

Машав лаҷаи паймои дарёии жарф

مشو لجّه پیمای دریای ژرف

Ту мӯрӣу дории галӯгоҳи танг

تو موری و داری گلوگاه تنگ

Фарохаст паҳнои коми наҳанг

فراخ است پهنای کام نهنگ

Чу бо Кебек пуед , раҳи роғ ро

چو با کبک پوید، ره راغ را

Так худ Фромш шавад зоғ ро

تک خود فرامش شود زاغ را

На он ёд гирад , на ин поидш

نه آن یاد گیرد، نه این پایدش

Ба ин зиракӣ , мӯя май боядаш

به این زیرکی، مویه می بایدش

Суфолинаи ?ут , дар хур дид нест

سفالینه ات، در خور دید نیست

Ки ҳам сиккаи ҷом ҷамшед нест

که هم سکّهٔ جام جمشید نیست