Шунидам ки исои алайҳи ассалом

شنیدم که عیسی علیه السلام

Харӣ доштӣ коҳилу сусти гом

خری داشتی کاهل و سست گام

Ба рӯзӣ накардӣ ду фарсанги тай

به روزی نکردی دو فرسنگ طی

Хар аз мардумӣ кӣ шавад тунди пай ?

خر از مردمی کی شود تند پی؟

Қазоро набӯдаш шабии майли об

قضا را نبودش شبی میل آب

Дили исавӣ аз ғами вай ба тоб

دل عیسوی از غم وی به تاب

Абои шуғли тоъоту тӯли намоз

ابا شغل طاعات و طول نماز

Давоми ниёзу муноҷоту роз

دوام نیاز و مناجات و راز

Дар он шаб наёраст осӯда буд

در آن شب نیارست آسوده بود

Шунидам дусади навбат обаш намӯд

شنیدم دوصد نوبت آبش نمود

Ҳўории таъаҷҷуби кунон аз шигифт

حواری تعجّب کنان از شگفت

Фузулона пурсед ва посух гирифт

فضولانه پرسید و پاسخ گرفت

Кигар ташна бошад хар бе забон

که گر تشنه باشد خر بی زبان

Чаҳ созад ? киро оварад тарҷумон ?

چه سازد؟ که را آورد ترجمان؟

Мурувват набошад ки рӯзи дароз

مروّت نباشد که روز دراز

Кашад бор ва монад ба шаби ташнаи боз

کشد بار و ماند به شب تشنه باز

Шавад оташ ҷӯрӣ ангехта

شود آتش جوری انگیخته

Ба хок , обрӯ гардадам рехта

به خاک، آبرو گرددم ریخته

Набояд шудани ғофил аз кор ӯ

نباید شدن غافل از کار او

Ҳўолт ба мо рафта , тимор ӯ

حوالت به ما رفته، تیمار او

Ҳазин , аз равишҳои неки ахтарон

حزین، از روش های نیک اختران

Ҷавонмардӣ омӯзу дил на бар он

جوانمردی آموز و دل نِه بر آن

зи ҷоми мурувват , шаробӣ бизан

ز جام مروّت، شرابی بزن

Дили хуфтаро мушт обӣ бизан

دل خفته را مشت آبی بزن