Шабӣ сар баровардам аз ҷайби хеш

شبی سر برآوردم از جیب خویش

Чу оҳӣ ки хезади зи дилҳои риш

چو آهی که خیزد ز دلهای ریش

Нигорандаи қиссаи бостон

نگارندهٔ قصّهٔ باستان

Рақам карда бар дафтари расатон

رقم کرده بر دفتر راستان

Ки аз пӯр сино шунидам ки гуфт

که از پور سینا شنیدم که گفت

Дар айёми худ , ошкор ва наҳуфт

در ایّام خود، آشکار و نهفت

Нигардидаам мулзам аз ҳеҷ кас

نگردیده ام مُلزم از هیچ کس

Магар аз яке габри кносу бас

مگر از یکی گبرِ کنّاس و بس

Ки пӯён ба роҳӣ шудам бомдод

که پویان به راهی شدم بامداد

Гузар бар яке аз мзобл фитод

گذر بر یکی از مزابل فتاد

Ба шуғли худ , он габри машғӯл буд

به شغل خود، آن گبر مشغول بود

Тафохури кунон , нағмае май сурӯд

تفاخر کنان، نغمه ای می سرود

Мафоди суханаши инки эй нафас аз он

مفاد سخنش اینکه ای نفس از آن

Ба иззати туро доштам дар ҷаҳон

به عزّت تو را داشتم در جهان

Ки шоёни ҳурмати туро ёфтам

که شایان حرمت تو را یافتم

Ба бар ҳалаи иззатати бофтам

به بَر حلّهٔ عزتّت بافتم

Шигифт омад аз вай , марои ин калом

شگفت آمد از وی، مرا این کلام

Бадв гуфтам эй ёваи гуфтори хом

بدو گفتم ای یاوه گفتار خام

Надонистае чун зи гавҳари хзФ

ندانسته ای چون ز گوهر خزف

Сазадгар блоФӣ ба ъзу шараф

سزد گر بلافی به عزّ و شرف

Нигаҳ кард бар рӯй ман хирхир

نگه کرد بر روی من خیرخیر

Бигуфто ки аблаҳи туе , на фақир

بگفتا که ابله تویی، نه فقیر

Тақозои рӯзии зи шуғли хасис

تقاضای روزی ز شغلِ خسیس

Басии беҳтар аз имтинони раис

بسی بهتر از امتنان رئیس

Надонистае иззати худ зи зл

ندانسته ای عزّت خود ز ذلّ

Сафеҳона бар мо чаҳ хндӣ чу гул

سفیهانه بر ما چه خندی چو گُل

Фурӯ мондам аз рондани посухаш

فرو ماندم از راندنِ پاسخش

Бдздиди шармам , нигоҳ аз Рахш

بدزدید شرمم، نگاه از رخش

Чунон меҳр бар лаб маро зад сукут

چنان مهر بر لب مرا زد سکوت

Ки дил гуфт : ё лӣати ании амўт

که دل گفت: یا لیتَ انّی اَمُوت

Тамаъи ҷилва гар шуд маро дар назар

طمع جلوه گر شد مرا در نظر

з ҳар зишти рӯи пайкарӣ , зишт тар

ز هر زشت رو پیکری، زشت تر

Бадв гуфтам эй рондаи бхрдон

بدو گفتم ای راندهٔ بخردان

Падар кистат ? бозгу , дар ҷаҳон

پدر کیستت؟ بازگو، در جهان

Бигуфто ки шак дар қазоу қадар

بگفتا که شک در قضا و قدر

Назар бастан аз холиқи нафъу зр

نظر بستن از خالق نفع و ضر

Бигуфтам ки аз пеша худ бигӯ

بگفتم که از پیشهٔ خود بگو

Чаҳ бофии дарин коргоҳи ду рӯ ?

چه بافی درین کارگاه دو رو؟

Чаҳ санъатгарии дорӣ аз ҷузъу кул ?

چه صنعتگری داری از جزء و کل؟

Бигуфто : забунӣу хорӣу зл

بگفتا: زبونی و خواری و ذُل

Бадв гуфтам аз ҳосили худ хабар

بدو گفتم از حاصل خود خبر

Бигӯ шамае боз , эй хираи сар

بگو شمّه ای باز، ای خیره سر

Молт кадомасту ғояти кадом ?

مآلت کدام است و غایت کدام؟

Бигуфто ки ҳурмон буд вассалом

بگفتا که حرمان بود والسّلام