Шунидам ки дар аҳди баҳроми гӯр

شنیدم که در عهد بهرام گور

Намӯд аз қазои қаҳти солии зуҳӯр

نمود از قضا قحط سالی ظهور

Чу саҳрои маҳшар , замин туф гирифт

چو صحرای محشر، زمین تف گرفت

Ба дарюза ӣ осмон , каф гирифт

به دریوزه ی آسمان، کف گرفت

Саҳоби сияҳ дил нашуд меҳрбон

سحاب سیه دل نشد مهربان

Ба ҳоли лаби ташнаи хокён

به حال لب تشنهٔ خاکیان

Бахилӣ намӯд абр бар коинот

بخیلی نمود ابر بر کاینات

Ба маҳди замини сӯхти Тифли набот

به مهد زمین سوخت طفل نبات

зи хушкӣ бар андоми хоки ду туа

ز خشکی بر اندام خاک دو توه

Урӯқ шаҷар шуд чу рагҳои кӯҳ

عروق شجر شد چو رگهای کوه

Зтоби фурӯзандаи мҳрблнд

زتاب فروزنده مهربلند

Замини миҷмару дона будаш сапанд

زمین مجمر و دانه بودش سپند

Бт май , чу пистон бешер шуд

بط می، چو پستان بی شیر شد

зи хушкӣ чу пайкон , гаулӯгир шуд

ز خشکی چو پیکان، گلوگیر شد

Бурид оби сарчашмаро осмон

برید آب سرچشمه را آسمان

з гардиш фитод Осиёи даҳон

ز گردش فتاد آسیای دهان

Бифармуд баҳроми фирӯзманд

بفرمود بهرام فیروزمند

Каз анборҳо бргшоинд , банд

کز انبارها برگشایند، بند

Ба ҷнбндгонӣ ки даркишваранд

به جنبندگانی که درکشورند

Бубахшед , к-эйашон аёл мананд

ببخشید، کایشان عیال منند

Чаҳ мардум , чаҳ ҳайвон , ба ҳар субҳу шом

چه مردم، چه حیوان، به هر صبح و شام

Бисозед боиста ӯ тамом

بسازید بایستهٔ او تمام

На дар даҳ , на дар шаҳр ва на дар савод

نه در دِه ، نه در شهر و نه در سواد

Касеро ба дил нагзарад фикри зод

کسی را به دل نگذرد فکر زاد

Намонад касе дар ҳамаи дашту кӯҳ

نماند کسی در همه دشت و کوه

Ки аз танагӣ қӯт бошад сутӯҳ

که از تنگی قوت باشد ستوه

Захоир гушӯд ва хзоин фишонд

ذخایر گشود و خزاین فشاند

Ба оби карам , оташиро нишонд

به آب کرم، آتشی را نشاند

Кафи шаҳ чу мкёл арзоқ шуд

کف شه چو مکیال ارزاق شد

Пазирои ҳоҷот офоқ шуд

پذیرای حاجات آفاق شد

Ба ҳар ҷои зи ақтори булғору чин

به هر جا ز اقطار بلغار و چین

зи ғалла нишон ёфт вази ангабин

ز غله نشان یافت وز انگبین

Сутурон фиристоду зар , коўрнд

ستوران فرستاد و زر، کآورند

Ба рӯзии хурон бедареғаш диҳанд

به روزی خوران بی دریغش دهند

Васияти ҳамин буд шаҳро мудом

وصیت همین بود شه را مدام

Ба хидматгузорон бо нангу ном

به خدمتگزاران با ننگ و نام

Ки ҳушёр бошеду огаҳи басӣ

که هشیار باشید و آگه بسی

Мабодо ки бебарг монад касе

مبادا که بی برگ ماند کسی

Шунидам наборид , солии чаҳор

شنیدم نبارید، سالی چهار

Вази эҳсон ӯ буд гетии баҳор

وز احسان او بود گیتی بهار

Расонданди шаҳро хабар , манеҳён

رساندند شه را خبر، منهیان

Ки дар дашти тФсидаҳи ховарон

که در دشت تفسیدهٔ خاوران

Яке мард сҳронўрдӣ бамурд

یکی مرد صحرانوردی بمرد

Ҳамоно ба анъоми шаҳ , раҳи набард

همانا به انعام شه، ره نبرد

Ҷавонмарди шаҳро , бшўриди дил

جوانمرد شه را، بشورید دل

Бар он кас ки поиш фурӯ шуд ба гул

بر آن کس که پایش فرو شد به گل

Ба фармонпазирон накӯҳиш намӯд

به فرمان پذیران نکوهش نمود

Ки ин ғифлати ҳуши Фрсо чаҳ буд ?

که این غفلت هوش فرسا چه بود؟

Пилосӣ ба бар кард чун сӯгвор

پلاسی به بر کرد چون سوگوار

Ба яздони чиҳил рӯз бигирист зор

به یزدان چهل روز بگریست زار

Казин нотавони банда тақсир шуд

کزین ناتوان بنده تقصیر شد

зи бедоди ман , дод ӯ дайр шуд

ز بیداد من، داد او دیر شد

Нагирӣ ба ин ғофили ношинос

نگیری به این غافل ناشناس

Ки ризқ аз ту ояд на зини носипос

که رزق از تو آید نه زین ناسپاس

Ман аз бандагони камӣнами яке

من از بندگان کمینم یکی

Вале дар раҳи оз , чобуки такӣ

ولی در ره آز، چابک تکی

Ҷаҳон кардае қисмати бандагон

جهان کرده ای قسمت بندگان

Қаноат накардам ба қисмӣ аз он

قناعت نکردم به قسمی از آن

Гирифтам фарои қисмати халқ ро

گرفتم فرا قسمت خلق را

Ба риндӣ , қабо кардаам далқ ро

به رندی، قبا کرده ام دلق را

Фузӯнии рабӯдами ман бўолФзўл

فزونی ربودم من بوالفضول

Чаҳ созам ба бозори раду қабул ?

چه سازم به بازار ردُ و قبول؟

Ба инсоф агар кардамӣ доварӣ

به انصاف اگر کردمی داوری

Ба ёрони худ , ёрӣу ёварӣ

به یاران خود، یاری و یاوری

Наме марди ин оҷизи раҳнавард

نمی مرد این عاجز رهنورد

Ба дили хӯни гарм ва ба лаби оҳи сард

به دل خون گرم و به لب آه سرد

зи бедоди ман хӯн шудаш рехта

ز بیداد من خون شدش ریخته

Ба домони ман хунаши овехта

به دامان من خونش آویخته

Шабӣ буд чун шамъ дар ашку оҳ

شبی بود چون شمع در اشک و آه

Ки омад ба хобаши сурӯши алٰаҳ

که آمد به خوابش سروش اِلٰه

Ки назул ту шуд раҳмати сармадӣ

که نزل تو شد رحمت سرمدی

Нкўхўоаҳи халқӣ , набинӣ бадӣ

نکوخواه خلقی، نبینی بدی

ШФоътгрти ҷон огоҳ шуд

شفاعتگرت جان آگاه شد

Ниёзи ту мақбул даргоҳ шуд

نیاز تو مقبول درگاه شد

Сухани кӯтаҳ , он шоҳ бо доду дайн

سخن کوته، آن شاه با داد و دین

Бсоиид , дар шукри яздони ҷабин

بسایید، در شکر یزدان جبین

Чу инсоф , хусрав биёрост малик

چو انصاف، خسرو بیاراست ملک

Қазо бар муҳӣти балои сохт фалак

قضا بر محیط بلا ساخت فلک

Баборед абр ва биболед кишт

ببارید ابر و ببالید کِشت

Басити замини гашти хуррами биҳишт

بسیط زمین گشت خرم بهشت

Хазон шуд баҳор ва чаман шуд ҷавон

خزان شد بهار و چمن شد جوان

Самани ҷилвагар гашту сӯсани чмон

سمن جلوه گر گشت و سوسن چمان

Ҳавои гирд кулуфт фишонд аз замин

هوا گرد کلفت فشاند از زمین

Биёрост райҳон , хати анбарин

بیاراست ریحان، خط عنبرین

Фарохӣ чунон шуд ба ҳар барзанӣ

فراخی چنان شد به هر برزنی

Ки ҳар мӯр шуд соҳиби хирманӣ

که هر مور شد صاحب خرمنی

Набастанд нақшии дарин коргоҳ

نبستند نقشی درین کارگاه

Ба аз адли шоҳони кишвари паноҳ

به از عدل شاهان کشور پناه