Ба аҳдӣ ки табъами навои соз буд

به عهدی که طبعم نوا ساز بود

Сарири ним нағмаи пардоз буд

سریر نیم نغمه پرداز بود

Ҳморӣ ба даъвии даҳани бозкрд

حماری به دعوی دهن بازکرد

зи хари хонае ърър оғоз кард

ز خر خانه ای عرعر آغاز کرد

Чу сунбул барошуфт калаки дабир

چو سنبل برآشفت کلک دبیر

Ки мункири сдоиист , савти алҳмир

که منکر صداییست، صوت الحمیر

Чу хари даъвии нукта санҷӣ кунад

چو خر دعوی نکته سنجی کند

Варақи зишт , чун рӯй знҷӣ кунад

ورق زشت، چون روی زنجی کند

Чҳо мекунад сифлапарвар ҷаҳон ?

چها می کند سفله پرور جهان؟

Илои аллоҳи ашкўи крўб алзмон

الی الله اشکو کروب الزمان

Ба ҷое расидаи сети идроку ҳаш

به جایی رسیده ست ادراک و هش

Ки хари нағма санҷасту булбули хамаш

که خر نغمه سنج است و بلبل خمش

Марои панҷаи шергири қалам

مرا پنجهٔ شیرگیر قلم

Бар он шуд ки нояш бипечад ба ҳам

بر آن شد که نایش بپیچد به هم

Бадарад бар андом , чарми хабис

بدرّد بر اندام، چرم خبیث

Рӯонаш бинолад ки ин алмғис

روانش بنالد که اَینَ المغیث

Сари морро кӯфтан тоъат аст

سر مار را کوفتن طاعت است

зи раҳи хору хаси рўФтн ҳикмат аст

ز رَه خار و خس روفتن حکمت است

Чу каждумгузорӣ фароғати чамад

چو کژدم گذاری فراغت چمد

Тани осое аз халқи яздони барад

تن آسایی از خلق یزدان بَرد

Валикин наёраст табъи ғаюр

ولیکن نیارست طبع غیور

Ки сарпанҷа бозад ба хафоаши кӯр

که سرپنجه بازد به خفاش کور

Нзибд ки дар гиру дори сегон

نزیبد که در گیر و دار سگان

Шавад рнҷҳаҳи бозуии шери жён

شود رنجهه بازوی شیر ژیان

Марои хома шераст , бали Ардашер

مرا خامه شیر است، بل اردشیر

Ки афканда дар мағзи гардуни срир

که افکنده در مغز گردون صریر

Ба ҷое ки гардан фарозӣ кунад

به جایی که گردن فرازی کند

Сари хасм бо найза бозӣ кунад

سر خصم با نیزه بازی کند

Чу гардад илми Ковиёнии дирафш

چو گردد علم کاویانی درفش

Рух муддаӣ чист ? зарду бунафш

رخ مدعی چیست؟ زرد و بنفش

Чунинаст ҳанҷори гардуни пер

چنین است هنجار گردون پیر

Ки бо булбулон , зоғи синҷиди сафир

که با بلبلان، زاغ سنجد صفیر

Тағофул кунад хомаам тан зада

تغافل کند خامه ام تن زده

Ки бебонг хар нест ин хркдаҳ

که بی بانگ خر نیست این خرکده