Шнидстм аз ровии бостон
شنیدستم از راوی باستان
Ки султони одили анӯшервон
که سلطان عادل انوشیروان
Гузар кард рӯзӣ ба деҳқони пер
گذر کرد روزی به دهقان پیر
Ки ҳар мӯӣ ӯ буд чун ҷӯии шер
که هر موی او بود چون جوی شیر
Ба сӯрати камон буд он хастаи ҳол
به صورت کمان بود آن خسته حال
Ки май кишт бо қомати хам , ниҳол
که می کشت با قامت خم، نهال
Аҷаб монад султон бо ройу ҳуш
عجب ماند سلطان با رای و هوش
зи пери амлпарвар сахт кӯш
ز پیر امل پرور سخت کوش
Аннан ткоўр кашид аз навард
عنان تکاور کشید از نورد
Паии озмӯни ҷаҳони дидаи мард
پی آزمون جهان دیده مرد
Ҳакӣмона пурсед азу кин ниҳол
حکیمانه پرسید ازو کاین نهال
Самар май расонади пас аз чанд сол ?
ثمر می رساند پس از چند سال؟
Ҷаҳони дидаи гуфтои ҷаҳони дор ро
جهان دیده گفتا جهان دار را
Ки хоҳад самар , сол бисёр ро
که خواهد ثمر، سال بسیار را
Ҷаҳон дор гуфташ хҳии ҳирсу оз
جهان دار گفتش خِهی حرص و آز
Ки тай кардае роҳи умри дароз
که طی کرده ای راه عمر دراز
Ҳанузат дарин тангнои маҳал
هنوزت درین تنگنای محل
Фарохаст , майдони тӯли амл
فراخ است، میدان طول اَمَل
Табассуми кунон , пери равшани равон
تبسم کنان، پیر روشن روان
Ба посух чунин гуфт к-эии нуктаи дон
به پاسخ چنین گفت کای نکته دان
Ним банди фармони озу амл
نیم بند فرمان آز و اَمَل
Ки дил май харошам ба завқи амал
که دل می خراشم به ذوق عمل
Ба як умри дркштзори ҷаҳон
به یک عمر درکشتزار جهان
Нахурдем ҷузи куштаи дигарон
نخوردیم جز کشتهٔ دیگران
Кунунам , мукофотро кори банд
کنونم، مکافات را کار بند
Бакорем то дигарон брхўрнд
بکاریم تا دیگران برخورند
Ҷаҳон дор гуфташ зиҳ эй зиндаи пер
جهان دار گفتش زِه ای زنده پیر
Маро зинда кардӣ ба ин хуши сафир
مرا زنده کردی به این خوش صفیر
Чу кон хирад дид дар пайкараш
چو کان خرد دید در پیکرش
Бубахшед як пели болозрш
ببخشید یک پیل بالازرش
Чу эҳсон шаҳ дид пери нижанд
چو احسان شه دید پیر نژند
Бихандед к-эии шоҳи фирӯзманд
بخندید کای شاه فیروزمند
Бад-ӣни чустӣу чобукӣ аз ниҳол
بدین چستی و چابکی از نهال
Самар ёфтам , давлат бе ҳам?ил
ثمر یافتم، دولت بی همال
Ба ин зӯдӣ эй хусрави комкор
به این زودی ای خسرو کامکار
Кадомин ниҳоласт коид ба бор ?
کدامین نهال است کآید به بار؟
Шаҳи ин нукта бишунид ва чун гули шкФт
شه این نکته بشنید و چون گل شکفت
Ду чандон зараш дод ва бадрӯд гуфт
دو چندان زرش داد و بدرود گفت
Ҳазин , аз дилу дасти фарсӯдаи кор
حزین، از دل و دست فرسوده کار
Мукофоти некон чаҳ дорӣ биор
مکافات نیکان چه داری بیار
Туро ҷузи сухани гуфтан нағз нест
تو را جز سخن گفتن نغز نیست
зи кирдори ҷузи хома дар даст чист ?
ز کردار جز خامه در دست چیست؟
Сари хомаи ?ути осмони сои бод
سر خامه ات آسمان سای باد
Каломат ба дилҳо пазирои бод
کلامت به دلها پذیرای باد
Напечида то панҷаи ?ути рӯзгор
نپیچیده تا پنجه ات روزگار
Ба дилҳо ниҳоли навоеи бакор
به دلها نهال نوایی بکار
Нагӯйӣ ки боқии сети фурсат ҳануз
نگویی که باقی ست فرصت هنوز
Чаҳ доне ки бинад шабат рӯй рӯз ?
چه دانی که بیند شبت روی روز؟
Чу мурғи сҳрхўон навое бизан
چو مرغ سحرخوان نوایی بزن
Ба ин хуфтаи шаклон салое бизан
به این خفته شکلان صلایی بزن