Мғнии навоеи биё соз кун
مغنّی نوایی بیا ساز کن
Ҷаҳонро пар аз гавҳар роз кун
جهان را پر از گوهر راز کن
Чунон тоза кун доғи диринҳом
چنان تازه کن داغ دیرینهام
Ки дӯзахи баради оташ аз сина ам
که دوزخ برد آتش از سینه ام
Неи устихонам , дам сувар кун
نی استخوانم، دم صور کن
Чу минқори булбули пар аз шӯр кун
چو منقار بلبل پر از شور کن
Ки бахшами қаламро пуровозагӣ
که بخشم قلم را پرآوازگی
Ниҳоли суханро даҳуми тозагӣ
نهال سخن را دهم تازگی
Кашами прдҳои маънии бикр ро
کشم پردهای معنی بکر را
Даҳуми ҷилвае , шоҳиди фикр ро
دهم جلوه ای، شاهد فکر را
Гуҳ аз дида гӯям бар расатон
گه از دیده گویم بَرِ راستان
Гуҳӣ аз шунида кунам достон
گهی از شنیده کنم داستان
Суханро ба сари тоҷи шоҳии нуҳум
سخن را به سر تاج شاهی نهم
Зулоли Хизр дар сиёҳии нуҳум
زلال خضر در سیاهی نهم
Бидиҳ соқии он ҷоми ёқӯти ранг
بده ساقی آن جام یاقوت رنگ
Ки чун гули дирами хирқаи ному нанг
که چون گل درم خرقهٔ نام و ننگ
Бар оташи нуҳуми далқи пиндор ро
بر آتش نهم دلق پندار را
Бар орми сар аз перҳани ёр ро
بر آرم سر از پیرهن یار را
Биё то намонда сет дар зери гул
بیا تا نمانده ست در زیر گل
Бар ореми дастӣ ба иқболи дил
بر آریم دستی به اقبال دل
Ба роҳи вафо ҷонфишонӣ кунем
به راه وفا جانفشانی کنیم
Ба малики бақо Комронӣ кунем
به ملک بقا کامرانی کنیم
Срорим дар хати фармони ишқ
سرآریم در خطّ فرمان عشق
Бирезем хӯнро ба майдони ишқ
بریزیم خون را به میدان عشق
Сар нофа бигушо ҳазин , дайр шуд
سر نافه بگشا حزین، دیر شد
Тааммул дигар чист ? хӯн шер шуд
تامّل دگر چیست؟ خون شیر شد
Биёи бозкни дафтари роз ро
بیا بازکن دفتر راز را
Бигӯ хомаи нуктаи пардоз ро
بگو خامهٔ نکته پرداز را
Ки оҳӯии чини азм ҷавлон кунад
که آهوی چین عزم جولان کند
Басити замини анбар афшон кунад
بسیط زمین عنبر افشان کند
Сухан рондани нағз , кор ман аст
سخن راندن نغز، کار من است
Сухан дар ҷаҳони ёдгор ман аст
سخن در جهان یادگار من است
Фурӯғӣ ки кардам зи дили иқтибос
فروغی که کردم ز دل اقتباس
Супурдам ба инсофи гавҳаршинос
سپردم به انصاف گوهرشناس
Буд аз дами поки аҳли ҳузур
بود از دم پاک اهل حضور
Зкиди ҳасудони нопоки давр
زکید حسودان ناپاک دور