Шунидам зи махмури майхона Эй
شنیدم ز مخمور میخانه ای
Ки олам наярзад ба паймона Эй
که عالم نیرزد به پیمانه ای
Бикаш соғару фориғ аз хеш бош
بکش ساغر و فارغ از خویش باش
Кам худ зан ва аз ҳама беш бош
کم خود زن و از همه بیش باش
Наярзад ҷаҳони дижами як пашиз
نیرزد جهان دژم یک پشیز
Макун чнгли ҳирси беҳудаи тез
مکن چنگل حرص بیهوده تیز
Фиреби ҷаҳони раҳзан ҳуш туаст
فریب جهان رهزن هوش توست
Дами нарм ӯ пунба гӯш туаст
دم نرم او پنبهٔ گوش توست
Дил , эй бастаи чашми фасонаи нюаш
دل، ای بسته چشم فسانه نیوش
Набандӣ , ба найранги ин доргўш
نبندی، به نیرنگ این دارگوش
Ба ёрони икрўзаҳи дилбастагӣ
به یاران یکروزه دلبستگی
Гулаши ғунча сонасту длхстгӣ
گلش غنچه سان است و دلخستگی
Дағали сайратони сипанҷии сарой
دغل سیرتان سپنجی سرای
Шаш ва панҷ бозанаду муҳраи рубой
شش و پنج بازند و مهره ربای
Набозӣ ба бозича , худро ба муфт
نبازی به بازیچه، خود را به مفت
Шавад шшдри он хонаи каши дузд , рафт
شود ششدر آن خانه کش دزد، رُفت
Чаҳ гӯям азин куҳнаи дайри хароб ?
چه گویم ازین کهنه دیر خراب؟
Ки дом фиребасту нақши сароб
که دام فریب است و نقش سراب
На ёраши нишон аз вафо ме диҳад
نه یارش نشان از وفا می دهد
На меҳраши фурӯғ сафо ме диҳад
نه مهرش فروغ صفا می دهد
Магӯ хирқаи пӯшонаш озода анд
مگو خرقه پوشانش آزاده اند
Ки дар доми макри худ афтода анд
که در دام مکر خود افتاده اند
На аз роҳу расми талабашони хабар
نه از راه و رسم طلبشان خبر
На аз хуии покон дар эшон асар
نه از خوی پاکان در ایشان اثر
Гирифтори ранҷу ғам ва меҳнатанд
گرفتار رنج و غم و محنتند
Ки днёпрстони дуни ҳамтунд
که دنیاپرستان دون همّتند
На аз маънии огаҳ , на аз дили хабир
نه از معنی آگه، نه از دل خبیر
Ҷавонони ҷоҳил , сафеҳони пер
جوانان جاهل، سفیهان پیر
Ҳамаи раҳзанони фақирон ба макр
همه رهزنان فقیران به مکر
Ҳамаи доми тазвир , бо Амру бикр
همه دام تزویر، با عمرو و بکر
Дарунашони харобу бурунашони дижам
درونشان خراب و برونشان دژم
Ҳамин байти маъмури эшон шикам
همین بیت معمور ایشان شکم
Чаҳ ҳоласт ё раби дарин мушти хок ?
چه حال است یا رب درین مشت خاک؟
Ки як дил наме байнам аз ширки пок
که یک دل نمی بینم از شرک پاک
На дар қайди дайн , зоҳиди далқи пӯш
نه در قید دین، زاهد دلق پوش
На бо ёди ҳақи сӯфии худфуруш
نه با یاد حق صوفی خودفروش
На дар ҳади худ , омии тираи рой
نه در حدّ خود، عامی تیره رای
На дар фикри худ , воъизи худнамой
نه در فکر خود، واعظ خودنمای
На масҷиди баҷои монда на хонақоҳ
نه مسجد بجا مانده نه خانقاه
Ки гардӣда гетӣ аз эшон табоҳ
که گردیده گیتی از ایشان تباه
Ҳамаи бастаи домӣу дона Эй
همه بستهٔ دامی و دانه ای
Ба худ ёр , аз дӯсти бегона Эй
به خود یار، از دوست بیگانه ای
Биё эй фақири парокандаи рӯз
بیا ای فقیر پراکنده روز
з ман бишинав ин нуктаи длФрўз
ز من بشنو این نکتهٔ دلفروز
Ба худ бингар аз дидаи айби байн
به خود بنگر از دیدهٔ عیب بین
Бибин зишти кешӣ ва ё поки дайн
ببین زشت کیشی و یا پاک دین
Худ инсофи даҳ эй хирадманди род
خود انصاف ده ای خردمند راد
Ки ҷинат рӯй ё ба бӣси алмҳод
که جنت روی یا به بئس المهاد
Чаҳ дар синаи дорӣ ? бибин эй дағал
چه در سینه داری؟ ببین ای دغل
Магӯ дил , бигӯ нақши лоату ҳбл
مگو دل، بگو نقش لات و هُبل
Ба худ дидаи ибратии бозкн
به خود دیدهٔ عبرتی بازکن
Хаҷал гар нагардӣ , ба мо ноз кун
خجل گر نگردی، به ما ناز کن