Худоё ба ҷоҳи худовандят

خدایا به جاه خداوندیت

Ки бахшеи мақоми рзомндит

که بخشی مقام رضامندیت

Тамаъ нест аз кишт бе ҳосилам

طمع نیست از کشت بی حاصلم

Ба хушнӯдят кор дорад дилам

به خشنودیت کار دارد دلم

Басии шармсорами зи нафаси фузул

بسی شرمسارم ز نفس فضول

зи тоъати мукаддар , зи исёни малул

ز طاعت مکدّر، ز عصیان ملول

Ки нек ва бидам ҳар ду набӯд раво

که نیک و بدم هر دو نبود روا

Чу исён буд тоъатами носазо

چو عصیان بود طاعتم ناسزا

Надорам биҷузи афви чизе ба каф

ندارم بجز عفو چیزی به کف

Шуд аз кафи марои нақди фурсати талаф

شد از کف مرا نقد فرصت تلف

Набахшид судии ҷгрхўоргӣ

نبخشید سودی جگرخوارگی

Ману дасту домони бечорагӣ

من و دست و دامان بیچارگی

Ба даргоҳат овардаам аҷзи хеш

به درگاهت آورده ام عجز خویش

Сар аз шарм бе баррагии афкандаи пеш

سر از شرم بی برگی افکنده پیش

Нагирӣ чисони дасти афтода Эй

نگیری چسان دست افتاده ای

Ки худ аз карам ҳастяш додае ?

که خود از کرم هستیش داده ای؟

Ба як умр дар неъматат зистам

به یک عمر در نعمتت زیستم

Гадоӣ дарат нестам , кистам ?

گدای درت نیستم، کیستم؟

Агар ҳаст бинмо дар дигарам

اگر هست بنما دَرِ دیگرم

Вагарна ба ҳурмони марони зини дирам

وگرنه به حرمان مران زین درم

Дар афтодагӣ аз ки хоҳам мадад ?

در افتادگی از که خواهم مدد؟

Мадад аз ки афтодагонро расад ?

مدد از کِه افتادگان را رسد؟

Хурушони харошами ҷигар дар қафас

خروشان خراشم جگر در قفس

Касе нест ғайр аз ту фарёдрас

کسی نیست غیر از تو فریادرس

зи чоки қафаси армағони баҳор

ز چاک قفس ارمغان بهار

Фиристам сафири дили сӯгвор

فرستم صفیر دل سوگوار

Шикеб аз дилами рафтаи неруи зи чанг

شکیب از دلم رفته نیرو ز چنگ

Барам монда чун сабза дар зери санг

برم مانده چون سبزه در زیر سنگ

Намондааст умедам ба чизеи магар

نماندهست امیدم به چیزی مگر

Ба чоки гиребону домон тар

به چاک گریبان و دامان تر

Ки исён ба кӯй карямон баранд

که عصیان به کوی کریمان برند

Гунаҳи ҳадяи оранд ва ғуфрон баранд

گنه هدیه آرند و غفران برند

Ба ҳар ҳоҷатам аз ту умедвор

به هر حاجتم از تو امّیدوار

Ки ҳам файзи бахшеи ҳам омрзгор

که هم فیض بخشی هم آمرزگار