Уторид маро гашта омӯзгор
عطارد مرا گشته آموزگار
Ба тавсифи алломаи рӯзгор
به توصیف علّامهٔ روزگار
Расади банди гардуни нилӯфарӣ
رصد بند گردون نیلوفری
Хдиўи сарири балади ахтарӣ
خدیو سریر بلد اختری
Марои волиду ақли кулро писар
مرا والد و عقل کل را پسر
Ятемони илму ҳунарро падар
یتیمان علم و هنر را پدر
Ба ҷони раҳи гаро , авҷи тақдис ро
به جان ره گرا، اوج تقدیس را
Ба дил , вориси ҳикмати Идрӣс ро
به دل، وارث حکمت ادریس را
Баин гавҳари поки ин на садаф
بهین گوهر پاک این نُه صدف
Халафро шараф , бўолбшрро халаф
خلف را شرف، بوالبشر را خلف
Масеҳои дами хастаи ҳолони даҳр
مسیحا دم خسته حالان دهر
Паноҳи заъифу ятемони шаҳр
پناه ضعیف و یتیمان شهر
Руху сар , бузургони гардани фароз
رخ و سر، بزرگان گردن فراز
Бар он сада , гулгунаи сози ниёз
بر آن سدّه، گلگونه ساز نیاز
Дили хораи табъонаш аз оҳи гарм
دل خاره طبعانش از آه گرم
Чу пӯлод дар дасти Довӯди нарм
چو پولاد در دست داوود نرم
Таниш чун хаёл аз риёзат назор
تنش چون خیال از ریاضت نزار
Ҳилоли қадаши теғи фарсӯдаи кор
هلال قدش تیغ فرسوده کار
Дар анвор ӯ меҳр чун зарраи гум
در انوار او مهر چون ذرّه گم
Замираши дили афрӯзи субҳи дувум
ضمیرش دل افروز صبح دوم
зи сари ҷӯши фикраши хиради комёб
ز سر جوش فکرش خرد کامیاب
Зулоли Хизри пеши файзаши сароб
زلال خضر پیش فیضش سراب
Флотўн агар таҳ нишин шуд ба хам
فلاطون اگر ته نشین شد به خُم
Хиҷолат ба хилват кашидаш ки нам
خجالت به خلوت کشیدش که نُم
Ба бидорбхтони қадаҳи бахши нур
به بیداربختان قدح بخش نور
Ҳадисаш ба длмрдгони бонги сувар
حدیثش به دلمردگان بانگ صور
зи айвони қадараш , фалаки остон
ز ایوان قدرش، فلک آستان
Ба боми ҷалолаши малики посбон
به بام جلالش ملک پاسبان
Пар аз атри халқаши гиребони гул
پر از عطر خلقش گریبان گل
Ғулом ба ихлоси хатми русул
غلام به اخلاص ختم رسل
Лабаши файзи бахшу кафши зарфишон
لبش فیض بخش و کفش زرفشان
Ба имдод ӯ золи рустами нишон
به امداد او زال رستم نشان
Чу хуршеди тобанда дар мкрмт
چو خورشید تابنده در مکرمت
Чу Нитсаон боранда дар марҳамат
چو نیسان بارنده در مرحمت
Дар ақтори маънии ФрўкўФти кӯс
در اقطار معنی فروکوفت کوس
Пар аз сят ӯ қуббаи обнӯс
پر از صیت او قبّهٔ آبنوس
Дар иқлӣми рифъати Фрозндаҳи кӯҳ
در اقلیم رفعت فرازنده کوه
Бар авранги иззат , сулаймони шиква
بر اورنگ عزت، سلیمان شکوه
Ба лаби қимати оби ҳайвони шикаст
به لب قیمت آب حیوان شکست
Ба ёқӯт , лаъли Бадахшони шикаст
به یاقوت، لعل بدخشان شکست
Дурустӣ азу ёфт илму амал
درستی ازو یافت علم و عمل
Бурун кард аз малику миллати халал
برون کرد از ملک و ملت خلل
Халили ояти Мӯсавии манзалат
خلیل آیت موسوی منزلت
Масеҳои дами Мустафои муъаддилат
مسیحا دم مصطفی معدلت
Ъдили малик дар суҷуду рукӯъ
عدیل ملک در سجود و رکوع
зи ҷаҳдаши муҳаззаби усӯлу фурӯъ
ز جهدش مهذّب اصول و فروع
зи хаташи саводи ҷаҳон равшан аст
ز خطش سواد جهان روشن است
Паии ҳифзи дайни набӣ ҷавшан аст
پی حفظ دین نبی جوشن است
Срири неш носих равад буд
صریر نیش ناسخ رود بود
Равонпарвар лаҳни Довӯд буд
روان پرور لحن داوود بود
Мақоми каломаш ба аъло расед
مقام کلامش به اعلا رسید
Сари хомааш то сурайё расед
سر خامه اش تا ثریا رسید
Шаҳаншоҳи авранги донишварӣ
شهنشاه اورنگ دانشوری
Баландии даҳ пояи сарварӣ
بلندی دِه پایهٔ سروری
Ҳақоиқи шиноси маорифи паноҳ
حقایق شناس معارف پناه
Ҳакими хрдпрўри ҷаҳли коҳ
حکیم خردپرور جهل کاه
Мишкӣ надорад ба шонаши шаккӣ
مشکی ندارد به شانش شکی
Арастӯи зи мшоӣёнши яке
ارسطو ز مشائیانش یکی
ЗтўсиФ ӯгар биринҷади ҳасуд
زتوصیف اوگر برنجد حسود
Наёяд зи хас , бастан зинда равад
نیاید ز خس، بستن زنده رود
Маҳоласт каз дасти деҳқону бел
محال است کز دست دهقان و بیل
Шавад бастаи сайлоби дарёии нил
شود بسته سیلاب دریای نیل
Агар мулҳиди инкор қуръон кунад
اگر ملحد انکار قرآن کند
Бигӯ мотам аз марг имон кунад
بگو ماتم از مرگ ایمان کند
Кунад хираи аблаҳи хирадманд ро
کند خیره ابله خردمند را
Ба нохуни харошад чу алванд ро
به ناخن خراشد چو الوند را
Надониста колиўаҳи кирдори днг
ندانسته کالیوه کردار دنگ
Ки дар дом моҳӣ наёяд наҳанг
که در دام ماهی نیاید نهنگ
Куҷои ком ҳосил кунад хоми риш ?
کجا کام حاصل کند خام ریش؟
Ки май дуздад аз аблаҳии доми хеш
که می دزدد از ابلهی دام خویش
Маро ҳаст чун субҳи содиқи нафас
مرا هست چون صبح صادق نفس
Гувоҳами худованди фарёдрас
گواهم خداوند فریادرس
Навиштам ба васфаш агар як ду ҳарф
نوشتم به وصفش اگر یک دو حرف
Нагунҷад дарин зарф , дарёии жарф
نگنجد درین ظرف، دریای ژرف
Ибодати шуморами санохоняш
عبادت شمارم ثناخوانیش
Ту аз аблаҳӣ , базла май доняш
تو از ابلهی، بذله می دانیش
Нрондм ба мадҳи бузургони қалам
نراندم به مدح بزرگان قلم
зи фармондиҳони араб ё аҷам
ز فرماندهان عرب یا عجم
Магари мадҳи пайғамбару ол ӯ
مگر مدح پیغمبر و آل او
Ки ҳаркас бигӯед , хушо ҳол ӯ
که هرکس بگوید، خوشا حال او
Кунамгар мдиҳи ниёкони худ
کنم گر مدیح نیاکان خود
Адо мекунам ҳақи имони худ
ادا می کنم حق ایمان خود
Падарро кунамгар ситоишгарӣ
پدر را کنم گر ستایشگری
Умедам ки ҳақ бошадаш муштарӣ
امیدم که حق باشدش مشتری
Агар суди дунёи ғарази доштам
اگر سود دنیا غرض داشتم
Вагар аз тамаъ дона ме коштам
وگر از طمع دانه می کاشتم
ТФохркнони сарварони ҷаҳон
تفاخرکنان سروران جهان
Харидор буданд шеърам ба ҷон
خریدار بودند شعرم به جان
Забон мегушӯдам ба номи яке
زبان می گشودم به نام یکی
Шукр мефишондам ба коми яке
شکر می فشاندم به کام یکی
Чу мекардам ин бода , дар ҷом ӯ
چو می کردم این باده، در جام او
Ҳамеи зинда май доштами ном ӯ
همی زنده می داشتم نام او
Ба бар дошт ташрифи эҳсони ман
به بر داشت تشریف احسان من
Задӣ бӯсҳои тарафи домони ман
زدی بوسهای طرف دامان من
Набӯдӣ дрбғ аз маниши малику мол
نبودی دربغ از منش ملک و مال
Вале буд бар ҳиммати ман вабол
ولی بود بر همّت من وبال
Ба гардун наомад сари ман фурӯд
به گردون نیامد سر من فرود
Марои як ҷабинаст ва як ҷои суҷуд
مرا یک جبین است و یک جا سجود
Пашизии зи сдгнҷ нобарда ам
پشیزی ز صدگنج نابرده ام
Ки дунё буд пушти по хӯрда ам
که دنیا بود پشتِ پا خورده ام
Ҷаҳони мушти хокии сет дар роҳи ман
جهان مشت خاکی ست در راه من
Занад кӣ раҳи ҷони огоҳи ман ?
زند کی رَهِ جان آگاه من؟
Ба кунин афшондаам доманӣ
به کونین افشانده ام دامنی
Ки дркўӣ ҳақ ёфтам мأмнӣ
که درکوی حق یافتم مأمنی
Падарро аз он меситояд дилам
پدر را از آن می ستاید دلم
Ки файзаши расонид то манзилам
که فیضش رسانید تا منزلم
Сабк май шуморами чунон мағзу пӯст
سبک می شمارم چنان مغز و پوست
Ки сангинӣ устихонам азуаст
که سنگینی استخوانم ازوست
Бар он турбати поки бодои нисор
بر آن تربت پاک بادا نثار
Дуруд аз ману раҳмати кирдигор
درود از من و رحمت کردگار