Сияҳи дили амӣрӣ , шабӣ хуфт маст

سیه دل امیری، شبی خفت مست

Саҳар бар сараши сақф айвон нишаст

سحر بر سرش سقف ایوان نشست

Ба кайфари камари басти астизаҳ аш

به کیفر کمر بست استیزه اش

Наомад буруни устихони реза аш

نیامد برون استخوان ریزه اش

Фақирӣ дар он шаб ба саҳро бихуфт

فقیری در آن شب به صحرا بخفت

Чу шуд рӯз , он моҷаро дид ва гуфт

چو شد روز، آن ماجرا دید و گفت

Барин банда фарзаст чандини сипос

برین بنده فرض است چندین سپاس

Ки айвон чархаст муҳками асос

که ایوان چرخ است محکم اساس

зи вайронии эмин буд поя аш

ز ویرانی ایمن بود پایه اش

Фароғат тавон хуфт дар соиҳош

فراغت توان خفت در سایهاش

Наярзад ба ин ранҷи қасри баланд

نیرزد به این رنج قصر بلند

Шабии ним роҳат , саҳаргаҳи газанд

شبی نیم راحت، سحرگه گزند

Надорам таманнои айвону кох

ندارم تمنای ایوان و کاخ

Ним тнгдл , аз замини фарох

نیم تنگدل، از زمین فراخ

Ки борону хуршеди пртўФкн

که باران و خورشید پرتوفکن

На чун хишт ва сангаст пайкари шикан

نه چون خشت و سنگ است پیکر شکن