Ситами пешаеро бибастанд сахт

ستم پیشه ای را ببستند سخت

Ки бидодгар буд , баргаштаи бахт

که بیدادگر بود، برگشته بخت

Убӯр ман афтод аз он раҳгузор

عبور من افتاد از آن رهگذار

Ки гурги дижам буд дар гиру дор

که گرگ دژم بود در گیر و دار

Маро дид ва нолид баргаштаи рӯз

مرا دید و نالید برگشته روز

Ба пӯзиши кушод аз сари аҷз , пўз

به پوزش گشاد از سر عجز، پوز

Ҳаме гуфт хоҳам ки миннат наҳй

همی گفت خواهم که منّت نهی

зи чанголи шерони халосами диҳӣ

ز چنگال شیران خلاصم دهی

з нолиданаши сайл ашкам гушӯд

ز نالیدنش سیل اشکم گشود

Ки золим ба симои мазлӯм буд

که ظالم به سیمای مظلوم بود

ХрдгФт : инсофро поси дор

خردگفت: انصاف را پاس دار

Ки зарқасту фан , кори ин нобакор

که زرق است و فن، کار این نابکار

БдўгФтми оҳиста , эй лоба гар

بدوگفتم آهسته، ای لابه گر

Диламро мшўрон , мсўзони ҷигар

دلم را مشوران، مسوزان جگر

Харошади дилам гарчи аз зорят

خراشد دلم گرچه از زاریت

Вале тарсам аз мардуми озорят

ولی ترسم از مردم آزاریت

Ту онӣ ки аз ҷаври кинати замин

تو آنی که از جور کینت زمین

Бинолед пеши ҷаҳони офарин

بنالید پیش جهان آفرین

Басӣ карда печида , бар дасту пой

بسی کرده پیچیده، بر دست و پای

Зсди вартаи ҷустӣ ба ҳукми худоӣ

زصد ورطه جستی به حکم خدای

Бирафтӣ сабк бар сари кори хеш

برفتی سبک بر سر کار خویش

Наомад туро шарм аз атвори хеш

نیامد تو را شرم از اطوار خویش

Кунам гургрогар ба раҳмати яла

کنم گرگ را گر به رحمت یله

Бинолад з бе раҳмии ман гила

بنالد ز بی رحمی من گله

Карам гарчи халқи илоҳӣ буд

کرم گرچه خلق الهی بود

Табоҳии гаронро табоҳӣ буд

تباهی گران را تباهی بود

Гар акнӯн пушаймонӣ аз кори зишт

گر اکنون پشیمانی از کار زشت

Кунигар ба миҳроб , рӯ аз кунишат

کنی گر به محراب، رو از کنشت

Кушояд дар раҳмати кирдигор

گشاید در رحمت کردگار

Гуноҳат биёмурзад омрзгор

گناهت بیامرزد آمرزگار

Кунад оштӣ бо ту , мушкили гушой

کند آشتی با تو، مشکل گشای

Ту чун сулҳ кардӣ ба халқи худоӣ

تو چون صلح کردی به خلق خدای