Яке бо куҳансоли рнҷўргФт
یکی با کهنسال رنجورگفت
Ки додӣ ба мироси хури моли муфт
که دادی به میراث خور مال مفت
Ба сад аҷзу зории зи хоҳандагон
به صد عجز و زاری ز خواهندگان
Дрбғ омадат қурси ноне аз он
دربغ آمدت قرص نانی از آن
Надодии пашизӣ ба муздури хеш
ندادی پشیزی به مزدور خویش
На бурдани тавоняш дар гӯри хеш
نه بردن توانیش در گور خویش
На худ хӯрдӣ ва на хӯронадӣ ба кас
نه خود خوردی و نه خوراندی به کس
Наҳодӣ ва бар ноқаи бастии ҷарас
نهادی و بر ناقه بستی جرس
Ба як умр бар зар задӣ қуфлу банд
به یک عمر بر زر زدی قفل و بند
Кунун майгузорӣ ки мардум баранд
کنون می گذاری که مردم برند
Аҷаб дорам аз кору бори ту ман
عجب دارم از کار و بار تو من
Ҷудо кардае ҳиссаи худ кафан
جدا کرده ای حصّهٔ خود کفن
Азин қисмати афтодае дар вабол
ازین قسمت افتاده ای در وبال
Ки ҳасрати ту барадӣу бегонаи мол
که حسرت تو بردی و بیگانه مال